اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٤٧ - آقا محمّدعلی هزارجریبی
آقا محمّدعلی هزارجریبی
آقا محمّدعلی هزارجریبی فرزند آقا محمّدباقر هزارجریبی مازندرانی، عالم فاضل، محقّق مدقّق [معروف به «فقیه مطلق» از علمای قرن سیزدهم هجری.]
در روز ١٢ رجب ١١٨٨ق در نجف اشرف متولّد شده و نزد علمای عالیقدر در عتبات عالیات: آقا سیّد جواد عاملی، سیّد مهدی بحرالعلوم، آقا شیخ جعفر نجفی (کاشف الغطاء) و احتمالاً پدر بزرگوار خویش به تحصیل پرداخته و دختر استاد خود شیخ جعفر را به زوجیت اختیار کرد و پس از وفات پدر در سال ١٢٠٥ق به ایران آمده و چندی در ارومیه و تبریز بود و در آنجا تدریس می فرمود. پس از آن به قم رفته و نزد میرزا ابوالقاسم قمی (صاحب قوانین) و سپس در کاشان نزد ملاّ احمد نراقی کسب فیض نمود. عاقبت به اصفهان آمده و پس از فوت زوجه اش داماد میرزا محمّدباقر نواب لاهیجی شد. او سال ها در اصفهان تدریس و در مسجد ذوالفقار اقامه جماعت می نمود.
آقا محمّدعلی در اواخر عمر به استدعای اهالی قمشه [شهرضای کنونی] از اصفهان به قمشه رفته و پس از شیوع وبا در آن شهر به قریه «شاه سیّد علی اکبر» در نزدیکی قمشه مهاجرت نموده و در شب شنبه ١٨ ربیع الثّانی ١٢٤٥ق وفات یافته و در بقعه شاه سیّد علی اکبر مدفون شد.
دو فرزندش آقا محمّدحسن نجفی و شیخ محمّدحسین نجفی از علماء و فقهای معروف اصفهان بوده اند. و چون پدر آنها آقا محمّدعلی در اواخر عمر نابینا و مبتلا به بیماری سل بود تألیفات او را شیخ محمّدحسن گردآوری و پاکنویس نمود.[١]
[این کتاب های و رساله ها از تألیفات اوست:
[١] رجال اصفهان یا تذکره القبور، صص ١٦٣-١٦٥؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص ٥٠٣ و ٥٠٤؛ بیان المفاخر، ج١، ص٢٢٨؛ تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان، ج١، ص١١٣ و ج٣، صص ٢٤٤ و ٢٤٥؛ دانشمندان و رجال مازندران، صص ١٨ و ١٩؛ وحید بهبهانی، ص١٦٠.