اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٢١ - میر سیّد علی شوشتری
مجتهدین عالیقدر شیخ مرتضی انصاری و شیخ محمّدحسین قزوینی بهره گرفت تا عالمی مبرّز و مجتهدی مُسَلَّم گردید. آنگاه به اصفهان مراجعت نموده و به تبلیغ دین و حلّ مشکلات مردم مشغول شد.[١]
وی سرانجام در شب ١٦ جمادی الاولی ١٣٠٩ق وفات یافت.[٢]
«ترجمه تنبیهات علیه» از تألیفات اوست.
این بیت هم از اوست:
اگر آن شوخ بازاری نبودی کسی را با کسی کاری نبودی[٣]
علی صفار*
علی بن صدرالدّین صفّار، از اساتید هنر کاشی کاری در قرن نهم هجری است. وی کاشی کاری مسجد جامع ورزنه را در سال ٨٨٤ق انجام داده است.[٤]
میر سیّد علی شوشتری*
میر سیّد علی بن محمّدطاهر بن محمّدشاه تستری (شوشتری) ، عالم فاضل و عابد صالح. از علمای قرن سیزدهم هجری. در اصفهان ساکن بوده و نزد جمعی از علماء خصوصا حاج سیّد محمّدباقر حجه الاسلام شفتی تحصیل کرده بود.
او حدود سال ١٢٩٩ق وفات یافته و در تخت فولاد مدفون شد. برای او کراماتی ذکر کرده اند.[٥]
[١] مکارم الآثار، ج٤، ص١٢١٠.
[٢] تراجم الرّجال، ج١، ص٣٨٦.
[٣] تذکره شاعران فارسی سرا، ص٢٠٥.
[٤] اصفهان در دوره جانشینان تیمور، ص١٨.
[٥] الکرام البرره: مخطوط.