اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٣٤ - میرزا محمّدعلی قائنی
از اطاق های تکیه سیّد العراقین دفن کرد.[١] ]
میرزا محمّدعلی قائنی
میرزا محمّدعلی بن سیّد محمّداسماعیل حسینی قائنی حکیم، ریاضیدان، ادیب و خوشنویس دانشمند قرن سیزدهم هجری.
[در ١٥ ربیع الاوّل ١٢٢٤ق متولّد شده و در اصفهان نزد جمعی از حکماء و علمای اصفهان خصوصا ملاّ علی محمّد محلّه نوئی به تحصیل پرداخته و در علوم زمان خود خصوصا حکمت و ریاضیات تبحّر یافت و به استادی رسید. چندی در اصفهان به تدریس مشغول بود] و عاقبت به تهران رفته و در آنجا به تدریس و تحقیق و تألیف ادامه داد و شاگردان زبده ای همچون عبدالعلی میرزا قاجار متخلّص به «عبدی» و ملقّب به «معتمدالدّوله»، سلطان اویس میرزا قاجار، حاج ملاّ شکراللّه لواسانی و میرزا عبداللّه طبری را تربیت کرد.
او علاوه بر تبحّر در علوم عقلی و نقلی، در ادبیات نیز صاحب اطلاع و سلیقه ای پاکیزه بود و خطوط نستعلیق و شکسته را خوش می نوشت. و سرانجام در سال ١٣٠٥ق در تهران وفات یافته و در مزار امامزاده یحیی مدفون شد.[٢]
کتب زیر از تألیفات اوست:
١. «تحقیق جیب و ظل» که نسخه ای از آن در کتابخانه اهدایی آقای مشکاه به
[١] رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص٢٢٢؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٦٣١؛ تاریخ اصفهان (تکایا و مقابر) ، ص٢٨٢؛ شرح مجموعه گل، صص ٢٤٥-٢٤٧.
[٢] (چهل سال تاریخ ایران) یا المآثر و الآثار، ج١، ص٢٧٠؛ کارنامه خاندان قائنی (بشارت) ، صص ١١-٣٣؛ مقالات ادبی استاد همایی، ص٤٣٩؛ نقباء البشر، ج٤، ص١٣٠٨؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٨٣٦؛ تاریخ علوم اسلامی، صص ١٤٨ و ١٤٩؛ مکارم الآثار، ج٣، صص ٧٧٦ و ٧٧٧.