اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٨٤ - خواجه عبدالقادر بسینانی اصفهانی
المجدی» در انساب
شعر نیز می سروده و «نبوی» تخلّص می کرده است.[١] ]
عبدالقادر اصفهانی*
عبدالقادر اصفهانی، از معماران چیره دست قرن نهم هجری است. او در سال ٨٤٨ق مسجد دباغ خانه را در آنقره (آنکارا) در سرزمین عثمانی (ترکیه امروزی) ساخته است.[٢]
خواجه عبدالقادر بسینانی اصفهانی*
خواجه عبدالقادر بسینانی اصفهانی، از شعرای اوایل قرن یازدهم هجری. از اهالی قریه «بسینان» از توابع اصفهان بوده و پدرانش همه از بزرگان و رؤسای آنجا بوده اند. خودش مردی کریم الطبع و سخی بوده و محفل او محلّ اجتماع فضلاء و ادباء و اهل حال بود. چندی به سودای کیمیا سرمایه خویش را هزینه کرد. عاقبت به هند سفر کرده و در سال ١٠٢٥ق در سن ٩٠ سالگی وفات یافت. این بیت از اوست:
نکردم جان نثار قاصد و شرمنده ام از وی که در اوّل سخن بیهوش کرد از ذوق پیغامم[٣]
[١] الذریعه، ج٣، ص٣١٢؛ ج٤، ص٣٧ و ج٥، صص ٢٨٦ و ٣٠٠؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، صص ٧٨٣ و ٧٨٤؛ مزارات اصفهان، ص٢٥٢.
[٢] معماران ایران، ص١٦٣.
[٣] تذکره عرفات العاشقین، ج٤، ص٤٥٧٣؛ تذکره روز روشن، ص٥٢٦؛ کاروان هند، ج٢، صص ٨٦٤ و ٨٦٥؛ منتخب اللّطایف، ص٤٥٥.