اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١١٨ - میرزا عبدالجواد اخوّت
به اصفهان حمل و در گلستان شهدا نزدیک مزار عالم ربّانی حاج آقا رحیم ارباب مدفون شد.
کتاب های زیر از آثار اوست:
١. «ترجمه ایران در زمان پیش از اسلام» نوشته: برتولد اشپولر (که بهترین ترجمه سال شناخته شد) ٢. «فهرست کتاب های آکادمی اسلامی» که در سال ١٣٧٤ش به چاپ رسید٣. «اسلام در دیالوگ» در دو جلد٤. «جانشینان محکوم» ترجمه «الاستغاثه فی بدعه الثلاثه» در دو جلد٥. تألیف ٦ جلد کتاب درسی درباره اسلام برای مدارس٦. «نصاب آموز»٧. «آلمان و کشورهای اروپایی»٨. «جبهه اسلامی آزاد». تعدادی از مقالات و مصاحبه های او در کتاب «فلاطوری» (جلد دوّم) به چاپ رسیده است.[١]
میرزا عبدالجواد اخوّت*
حاج میرزا عبدالجواد اخوت فرزند میرزا رضا، از تجّار و اطبّای ماهر قرن چهاردهم هجری. در ماه اسفند ١٢٦٧ش (مطابق ١٣٠٦ق) در اصفهان متولّد شد و در نوجوانی در بازار به کار پرداخت. در جوانی با شاهزاده محمّدحسن میرزا که در اصفهان ساکن بود آشنا شد و از او طب آموخت. چندی بعد به شیراز رفته و در کنار طبابت، به تجارت پرداخت. او پس از ١٠ سال اقامت در شیراز به تهران رفت و در آنجا اقامت نمود تا این که در روز یکشنبه ٣ رمضان ١٣٦٤ق (مطابق ٢١ مرداد ١٣٢٤ش) وفات یافته و در مزار ابن بابویه در شهرری مدفون شد. او خاطرات خود را از تولّد تا ٣١ سالگی (تا سال
[١] فرهنگ شاعران و نویسندگان معاصر سخن، صص ٤٤٨ و ٤٤٩؛ کتاب «فلاطوری»، ج١، صص ١٤١-١٦٥؛ زندگینامه و خدمات فرهنگی دکتر عبدالجواد فلاطوری، صص ٢٣-٢٧ و ١٣٥-١٥٠؛ تخت فولاد اصفهان (چاپ دوم) ، صص ٢٤٠ و ٢٤١؛ نادره کاران، صص ٨٨٥ و ٨٨٦.