اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٧ - عباس مجنون سیچانی
شهرتی به سزا داشته است. شاهنامه خوان های اصفهان از جمله مرشد میرزا حسن عمرانی شاگرد او بوده اند.
سرانجام در ٢٧ صفر ١٣٧٠ق وفات یافته و نزدیک مزار ملاّ اسماعیل خواجوئی در تخت فولاد اصفهان مدفون شد.
استاد محمّدحسین صغیر اصفهانی ضمن مرثیه ای مادّه تاریخ فوت او را چنین سروده است:
نمود از جمع بیرون هاتفی سر ناگهان گفت: «بگلزار جنان کرد آشیان عباس کسرائی»[١]
عباس مجنون سیچانی
عباس مجنون سیچانی اصفهانی، شاعر و ادیب در سال ١٢٧١ش در قریه «سیچان» اصفهان متولّد شد و کمی درس خوانده، به شغل زراعت و کشاورزی پرداخت. در سال ١٣٢١ش قسمتی از دیوانش به نام «نامه مجنون» به طبع رسید. شاعری زنده دل و صاحب طبع روان و قدرت بیان بود اشعارش بیشتر مثنوی و قطعه است. غزل را نیز خوب می گفت.[٢]
[او در سال ١٣٦٧ق وفات یافته و در قبرستان بزرگ مصلی در تخت فولاد اصفهان مدفون شد. مادّه تاریخ وفاتش را محمّدباقر انواری متخلّص به «لمعه» چنین سروده است:
[١] تخت فولاد یادگار تاریخ: خطّی.
[٢] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص٤١٣؛ مؤلفین کتب چاپی، ج٣، ص٦٨٠.