اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٨٥٤ - میرزا محمّدعلی نراقی
درآمده و در اداره نظام وظیفه اصفهان به خدمت پرداخت. گاهی در انجمن ادبی کمال شرکت می کرد [و در منزلش از شعراء و هنرمندان پذیرایی می کرد و محفل شعر و ادب را در آنجا برپا می داشت. وی سرانجام در تیرماه ١٣٦٧ش وفات یافت. مجموعه اشعار او با عنوان «تاب شکیبائی» در سال ١٣٨٨ش چاپ شده است.[١] ] از اوست:
نگارا بر من بیدل ز وصل خویش لطفی کن که می ترسم ز هجرانت کشد کارم به رسوائی[٢]
میرزا محمّدعلی ملاّباشی
میرزا محمّدعلی ملاّباشی فرزند میرزا نصراللّه، عالم فاضل [از علمای اصفهان در قرن سیزدهم هجری.] در شنبه ٢٥ شعبان ١٢٨٧ق وفات یافته، در ایوانچه بالای حوض، در تکیه مادرشاهزاده مدفون شد. مادّه تاریخ وفاتش این است:
بنوشت «وحیدی» از پی تاریخش: «در کوی محمّد و علی گشت مکین»[٣]
میرزا محمّدعلی نراقی*
میرزا محمّدعلی بن محمّدنصیر بن ملاّ احمد بن ملاّ مهدی نراقی کاشانی، عالم فاضل و فقیه متبحّر. در کاشان ساکن بود و پس از مدّتی تحصیل به اصفهان آمد و درس را ادامه داد و پس از رسیدن به مراتب عالی علم و فضل به تدریس در مدرسه جده بزرگ مشغول شد و شاگردانی تربیت کرد از جمله: شیخ اسماعیل معزی و شیخ محمّدعلی کرمانی. وی در سال ١٣٢١ق در اصفهان وفات یافته و در یکی از اطاق های جنوبی تکیه
[١] یادداشت های محقّق گرامی آقای محمّدرضا زادهوش.
[٢] تذکره شعرای معاصر اصفهان، صص ٢٧٨ و ٢٧٩.
[٣] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، صص ٨٤١ و ٨٤٢؛ گلشن اهل سلوک، (ویرایش دوم) ، ص٥٠٠؛ مکارم الآثار، ج٨، ص٢٨٢٠.