اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٨٤٠ - حاج سیّد محمّدعلی ابن الرّضا
اصفهان مدفون شد.[١] ولی در هنگام احداث فرودگاه قدیم اصفهان، مزار او و بسیاری از بزرگان مدفون در تکایای آن حدود تسطیح شده و از بین رفت.
این شعر از اوست:
ز رخ غبار دَرَت شست اشکم اَر نه چه باک که نقش هستیم از صفحه وجود بشست]
و این شعر را در مدح گفته است:
جهان ز ملک جلالش یکی خرابه مکان فلک ز بحر کمالش یکی فسرده حباب
اگر به وجه عنایت کند به دشت ادب دگر ز روی سیاست کند به بحر عتاب
میاه این همه گرد و بخار آتش رنگ جبال آن همه گرد و سهیل بیضاتاب
حاج سیّد محمّدعلی ابن الرّضا*
حاج سیّد محمّدعلی ابن الرضا خوانساری فرزند سیّد محمود رضوی بن سیّد محمود بن حاج سیّد حسن بن حاج میر جعفر بن سیّد محمّدعلی خوانساری، عالم فاضل، مجتهد جلیل القدر و صالح زاهد.
در ربیع المولود ١٣٣١ق (١٢٩١ش) در خوانسار متولّد شد. ادبیات عرب، منطق و معانی بیان را نزد آخوند ملاّ محمّدحسن شاکریان، میرزا یوسف مهدویانی و میرزا
[١] تذکره مآثر الباقریه، صص ١٢-٤٠؛ تاریخ تذکره های فارسی، ج٢، ص١١٦؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٩٩٣؛ تذکره سفینه المحمود، ج١، ص٢٢٣؛ تذکره انجمن خاقان، ص٦٣٩؛ ریحانه الادب، ج٦، ص٣٣٣؛ الذریعه، ج٩، ص١٢٧٢؛ فرهنگ بزرگان اسلام و ایران، ص٥٥٣؛ تذکره حدیقه الشعراء، ج٣، ص٢٠٠٥.