اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٨٣٨ - میرزا محمّدعلی خوشنویس اصفهانی
به استادی رسید و عمر را به کتابت کلام اللّه مجید و ادعیه گزارد تا اینکه در سال ١٣١٣ق در نجف اشرف وفات یافته و همانجا مدفون شد.
در استحکام و پختگی خط پیرو استاد خود اشرف الکتاب و در تندنویسی و تند و تیزی پیرو آقا غلامعلی اصفهانی بود به طوری که روزی یک جزو قرآن را به خط خوش کتابت می کرد و تمام سوره توحید را روی یک دانه برنج می نوشت. در مدت عمرش حدود سیصد قرآن کوچک و بزرگ (غیر از کتب ادعیه و احراز) نوشته است او در مدرسه نیم آورد حجره داشت و محل کتابتش حجره مدرسه بود و پسرانش در همین مدرسه تحصیل خط و سواد می کرده اند.[١] چهار پسر او: عبدالحسین قدسی، حسن قدسی، میرزا ابوالقاسم خوشنویس و میرزا مهدی خوشنویس از خطاطان اصفهان بودند. خصوصا عبدالحسین و ابوالقاسم که شهرت به سزایی در کتابت به دست آوردند.
این آثار از اوست:
١. قرآن رحلی بزرگ معروف به «سراج الملکی» که چاپ سنگی شده است.
٢. قرآن به خط نسخ غبار خوش که در سال ١٢٧٦ق کتابت کرده و در کتابخانه سلطنتی سابق موجود است.
٣. قرآن مجید که به خط نسخ عالی در پنج شنبه ١٨ شعبان المعظم ١٢٩٣ق برای شخصی به نام حاج محمّدکاظم کتابت کرده است. این نسخه نزد سیّد نصراللّه تقوی بوده[٢] و بعدا به کتابخانه مجلس شورای ملّی انتقال یافته و اکنون به شماره ٦٥١٧٣ در آن کتابخانه موجود است.[٣]
[١] تاریخ اصفهان (هنر و هنرمندان) ، صص ١١٨-١٢٠.
[٢] احوال و آثار خوشنویسان، ج٤، ص١١٨٦.
[٣] فهرست مجلس، ج١٥، ص٦٥.