اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٦٠ - شیخ علی مدرس یزدی
اصفهان و از اهالی قریه «بَرزان» بود. اگرچه تحصیلاتی نداشت به مقتضای استعداد ذاتی گاهی اشعاری می سرود و دیوان اشعار او حدود سه هزار بیت شعر داشت. او به شغل ماست بندی روزگار می گذراند. این بیت از اوست:
بر در میخانه سرمستم گذارا دوش بود بر فلک از میخواران فریاد نوشانوش بود[١]
سیّد علی طباطبائی اصفهانی*
سیّد علی بن ضیاءالدّین محمّد طباطبائی اصفهانی، از فضلاء قرن دوازدهم هجری است. او نسخه ای از کتاب «تهذیب الاحکام» تألیف: شیخ طوسی را در جمعه غرّه ربیع الاوّل ١١١٦ق کتابت کرده است. نسخه از آغاز کتاب تا آخر زیادات کتاب الصلاه را شامل است. این نسخه در کتابخانه علاّمه مفضال حاج سیّد محمّدعلی روضاتی در اصفهان موجود است.[٢]
شیخ علی مدرس یزدی
شیخ علی مدرّس یزدی فرزند آقامحمّد [مسگر یزدی.] عالم فاضل محقّق، زاهد متّقی [از علمای عالیقدر اصفهان در قرن چهاردهم هجری. در سال ١٢٧٨ق در یزد متولّد شده و از سن ٧ سالگی تحصیل را آغاز کرد و پس از طی مقدمات به فراگیری ادبیات عرب و منطق مشغول شد و سپس تحصیل فقه را آغاز کرد و در محضر علمای یزد از جمله سیّد علی مدرس یزدی حاضر گردید. در سال ١٣١٠ق به اصفهان آمد و در درس خارج عالم جلیل القدر شیخ مرتضی ریزی حاضر شد و به مقام عالیه اجتهاد نائل شد.[٣] ]
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص٢٦٥.
[٢] فهرست کتب خطی اصفهان، ج١، ص١٧٨.
[٣] النجوم السرد، صص ٤٢٥ و ٤٢٦؛ الاصفهان: رجال و مشاهیر، ص٦١١.