فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَ يَلْعَبُوا حَتَّى يُلاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ‌ يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْداثِ سِراعاً ... خاشِعَةً أَبْصارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ....

معارج (٧٠) ٤٢-/ ٤٤

٤١. خروج شتابان كافران از قبرهاى خود و روانه شدن‌شان به نقطه‌اى مشخّص:

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَ يَلْعَبُوا حَتَّى يُلاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ‌ يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْداثِ سِراعاً كَأَنَّهُمْ إِلى‌ نُصُبٍ يُوفِضُونَ.

معارج (٧٠) ٤٢ و ٤٣

٤٢. اعتراف كافران به حقّانيّت بعث و خروج مردگان از قبرها، پس از زنده شدن و خارج شدن از قبورشان در قيامت:

... قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَ نُطْعِمُ مَنْ لَوْ يَشاءُ اللَّهُ أَطْعَمَهُ‌ ... وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذا هُمْ مِنَ الْأَجْداثِ إِلى‌ رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ‌ قالُوا يا وَيْلَنا مَنْ بَعَثَنا مِنْ مَرْقَدِنا هذا ما وَعَدَ الرَّحْمنُ وَ صَدَقَ الْمُرْسَلُونَ.

يس (٣٦) ٤٧ و ٥١ و ٥٢

٤٣. تعجّب كافران از بعث و خروج‌شان از قبر، در قيامت:

يس (٣٦) ٤٧ و ٥١ و ٥٢

دفن در قبر

٤٤. توجّه به مدفون شدن انسانها در قبر، مانع كفرورزى به خداوند:

قُتِلَ الْإِنْسانُ ما أَكْفَرَهُ‌ ثُمَّ أَماتَهُ فَأَقْبَرَهُ.

عبس (٨٠) ١٧ و ٢١

٤٥. خاكسپارى مردگان، شيوه‌اى سابقه‌دار در دوران جاهليّت:

ثُمَّ أَماتَهُ فَأَقْبَرَهُ. [٢]

عبس (٨٠) ٢١

٤٦. دفن مردگان در قبر، در عصر عيسى عليه السلام:

إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِي عَلَيْكَ‌ ... وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى‌ بِإِذْنِي‌ ....

مائده (٥) ١١٠

٤٧. خداوند، الهام‌بخش دفن مردگان در قبور:

ثُمَّ أَماتَهُ فَأَقْبَرَهُ.

عبس (٨٠) ٢١

٤٨. اقدام بى‌درنگ به دفن مردگان در قبر، امرى مطلوب و شايسته:

ثُمَّ أَماتَهُ فَأَقْبَرَهُ. [٣]

عبس (٨٠) ٢١

٤٩. دفن مردگان در قبر، از نعمتهاى خداوند:

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ‌ أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ‌

[١] . گفته شده: مقصود اين است كه كافران عرب از زنده شدن مردگان در قبر، براى هميشه نااميد مى‌باشند. (مجمع‌البيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٤١٥)

[٢] . يادآورى مراسم خاكسپارى در ضمن برشمردن نعمتهاى خداوند براى مردم عصر بعثت، نشانه جارى بودن آن مراسم در آن روزگار است‌

[٣] . حرف «فاء» در «فأقبره» بر نبود فاصله بين مرگ و دفن دلالت دارد