لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِياءُ سَنَكْتُبُ ما قالُوا وَ قَتْلَهُمُ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَ نَقُولُ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ.

آل‌عمران (٣) ١٨١

١٣. فرمان خداوند مبنى بر انفاق و بخشش مورد تمسخر از سوى يهود، مبنى بر فقير بودن خدا:

لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ ... [١]

آل‌عمران (٣) ١٨١

١٤. قائلان به فقير بودن خدا و غنى بودن خود، مورد تهديد خدا:

لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِياءُ سَنَكْتُبُ ما قالُوا ... [٢]

آل‌عمران (٣) ١٨١

١٥. خداوند، شنونده گفتار نسبت‌دهندگان فقر به او:

لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ‌ ... إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ ....

آل‌عمران (٣) ١٨١

خوف از فقر

١٦. شيطان، ترساننده انسانها از فقر، براى بازداشتن آنان از انفاق به فقرا:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّباتِ ما كَسَبْتُمْ‌ ... الشَّيْطانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ ....

بقره (٢) ٢٦٧ و ٢٦٨

١٧. ترس از فقر، مانعى شيطانى براى انفاق به نيازمندان:

بقره (٢) ٢٦٧ و ٢٦٨

١٨. گوش‌سپارى به وعده شيطان، مبنى بر ترس از فقر، زمينه گرايش جامعه به زشتيها:

الشَّيْطانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَ يَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشاءِ ... [٣]

بقره (٢) ٢٦٨

١٩. خوف از فقر و گوش دادن به وعده شيطان، برخاسته از جهل به گشايشگرى و علم خداوند:

الشَّيْطانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَ يَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشاءِ وَ اللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلًا وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ.

بقره (٢) ٢٦٨

فقر اصحاب صفّه‌

--) همين مدخل، فقير، مصاديق فقر، اصحاب صفّه‌

فقر انسان‌

٢٠. فقر و نياز شديد و همه جانبه انسانها به خداوند:

يا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ.

فاطر (٣٥) ١٥

٢١. نيازمندى و فقر انسان، به عبادت خدا و حاجت خواهى از درگاه او:

... وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ ما يَمْلِكُونَ مِنْ‌

[١] . از عاقل بعيد است كه چنين نسبتى به خدا دهد. اين‌گفتار يهود يا به جهت استهزا بوده يا به جهت الزام. (التفسير الكبير، ج ٣، ص ٤٤٦) برداشت بر اساس نظر اوّل است‌

[٢] . «سنكتب ما قالوا» وعيد است (همان، ص ٤٤٧) يعنى‌خداوند آنها را تهديد كرده است‌

[٣] . گويا جمله «يأمركم بالفحشاء» توضيح و تفسير براى‌جمله «يعدكم الفقر» است؛ يعنى شما را از انفاق باز مى‌دارد و در نتيجه شما را به فحشا مى‌كشاند. (الميزان، ج ٢، ص ٣٩٤)