فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٢٨٨ - تاركان اطعام به فقير
٩. شرابهاى بهشتى
٨٧. اطعام ابرار به نيازمندان، از عوامل متنعم شدن آنان از شراب طهور در بهشت:
إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ ... وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً .... وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً.
انسان (٧٦) ٥ و ٨ و ٢١
٨٨. سيراب شدن ابرار از جامهاى لذيذ شرابِ آميخته با زنجبيل، پاداش اطعام ابرار به مساكين:
إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ ... وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً ... وَ يُسْقَوْنَ فِيها كَأْساً كانَ مِزاجُها زَنْجَبِيلًا.
انسان (٧٦) ٥ و ٨ و ١٧
١٠. عبور از صراط
٨٩. عبور از صراط، در قيامت، پاداش اطعام به مساكين خاك نشين، در روز سختى و گرسنگى:
فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ وَ ما أَدْراكَ مَا الْعَقَبَةُ أَوْ إِطْعامٌ ... أَوْ مِسْكِيناً ذا مَتْرَبَةٍ. [١]
بلد (٩٠) ١١ و ١٢ و ١٤ و ١٦
١١. لباسهاى بهشتى
٩٠. اطعام خالصانه ابرار به مساكين، از عوامل بهرهمندى آنان از لباس حرير سبز نازك و ديباى ضخيم:
إِنَّ الْأَبْرارَ ... وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً ... عالِيَهُمْ ثِيابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ ....
انسان (٧٦) ٥ و ٨ و ٢١
١٢. ميوههاى بهشتى
٩١. بهرهمندى ابرار، از ميوههاى بهشتى قابل دسترس براى چيدن، به سبب اطعام آنان به مساكين:
إِنَّ الْأَبْرارَ ... وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً ... وَ دانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلالُها وَ ذُلِّلَتْ قُطُوفُها تَذْلِيلًا.
انسان (٧٦) ٥ و ٨ و ١٤
١٣. نجات از شرور
٩٢. حفظ ابرار، از شرور روز قيامت از سوى خداوند، به جهت اطعام خالصانه آنان به مساكين:
إِنَّ الْأَبْرارَ ... وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً ... فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِكَ الْيَوْمِ ....
انسان (٧٦) ٥ و ٨ و ١١
١٤. نوشيدنيهاى بهشتى
٩٣. اطعام ابرار به مساكين، موجب بهرهمندى آنان از نوشيدنيهاى گوارا و معطّرى، چون مىِ آميخته با كافور:
إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كانَ مِزاجُها كافُوراً وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ ... [٢]
انسان (٧٦) ٥ و ٨
تاركان اطعام به فقير
١. اصحابالجنّه
٩٤. سرزنش شدن باغداران يمنى از سوى برادر خردمند خود، به سبب محروم ساختن مستمندان و مساكين از محصولات باغ:
إِنَّا بَلَوْناهُمْ كَما بَلَوْنا أَصْحابَ الْجَنَّةِ ...
فَانْطَلَقُوا وَ هُمْ يَتَخافَتُونَ أَنْ لا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِسْكِينٌ قالَ أَوْسَطُهُمْ أَ لَمْ أَقُلْ لَكُمْ لَوْ لا تُسَبِّحُونَ. [٣]
قلم (٦٨) ١٧ و ٢٣ و ٢٤ و ٢٨
[١] . در احتمالى، مقصود از «عقبه» صراط است كه بر روىجهنّم قرار داده مىشود. (مجمعالبيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٧٥٠؛ معالمالتنزيل، بغوى، ج ٤، ص ٤٥٧)
[٢] . كافور به گياه و مادّه عطرى و خوشبو گفته مىشود. (القاموسالمحيط، ج ١، ص ٦٥٥، «كفر»)
[٣] . مقصود از «الجنّة» باغى در يكى از قريههاى يمن است (مجمعالبيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٥٠٥؛ الكشاف، ج ٥، ص ٥٨٩) و منظور از «اوسطهم»، اعْقَلهم يعنى عاقلترين آنها است. (مجمعالبيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٥٠٥)