فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٢٨٧ - پاداش اطعام به فقير
١. باغات بهشتى
٧٩. دستگيرى خالصانه از مساكين و بينوايان، عامل بهرهمندى ابرار از باغهاى بهشتى:
وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً ... إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ ... وَ جَزاهُمْ بِما صَبَرُوا جَنَّةً ... إِنَّ هذا كانَ لَكُمْ جَزاءً وَ كانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُوراً.
انسان (٧٦) ٨ و ٩ و ١٢ و ٢٢
٢. تختهاى بهشتى
٨٠. تكيه زدن بر تختهاى بهشتى در هوايى معتدل و دلنشين، پاداش اطعام ابرار از مساكين:
إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ ... وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً ... وَ جَزاهُمْ بِما صَبَرُوا جَنَّةً ... مُتَّكِئِينَ فِيها عَلَى الْأَرائِكِ لا يَرَوْنَ فِيها شَمْساً وَ لا زَمْهَرِيراً.
انسان (٧٦) ٥ و ٨ و ١٢ و ١٣
٣. چشمههاى بهشتى
٨١. اطعام ابرار به مساكين، از عوامل متنعم شدن آنان از چشمه سلسبيل:
إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ ... وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً ... عَيْناً فِيها تُسَمَّى سَلْسَبِيلًا. [١]
انسان (٧٦) ٥ و ٨ و ١٨
٤. حرير بهشتى
٨٢. دستگيرى خالصانه ابرار از مساكين، موجبى براى بهرهمندى آنان از لباسهاى ابريشمى در بهشت:
وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً ... إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ ... وَ جَزاهُمْ بِما صَبَرُوا جَنَّةً وَ حَرِيراً.
انسان (٧٦) ٨ و ٩ و ١٢
٥. خادمان بهشتى
٨٣. پذيرايى از ابرار اطعامكننده به مساكين در بهشت، با نوجوانانى جاودانه و زيبا، همچون مرواريدهاى پراكنده:
إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ ... وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً ... وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدانٌ مُخَلَّدُونَ إِذا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤاً مَنْثُوراً.
انسان (٧٦) ٥ و ٨ و ١٩
٦. دستبندهاى بهشتى
٨٤. تزيين ابرار با دستبندهاى نقرهاى در بهشت، پاداش اطعام آنان به مساكين:
إِنَّ الْأَبْرارَ ... وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً ... عالِيَهُمْ ثِيابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ وَ حُلُّوا أَساوِرَ مِنْ فِضَّةٍ ....
انسان (٧٦) ٥ و ٨ و ٢١
٧. سايههاى بهشتى
٨٥. برخوردارى از سايههاى بهشتى، پاداش اطعام ابرار به مساكين:
إِنَّ الْأَبْرارَ ... وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً ... وَ دانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلالُها ....
انسان (٧٦) ٥ و ٨ و ١٤
٨. سرور در قيامت
٨٦. رسيدن ابرار به لقاى الهى، همراه با شادابى و خوشحالى، پاداش اطعام خالصانه آنان به مساكين:
إِنَّ الْأَبْرارَ ... وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً ... فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِكَ الْيَوْمِ وَ لَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَ سُرُوراً.
انسان (٧٦) ٥ و ٨ و ١١
[١] . «سلسبيل» نوشيدنى گوارا كه به راحتى در گلو جارىمىشود. (مفردات، ص ٤١٨ «سل»)