عاشورا ريشه‌ها، انگيزه‌ها، رويدادها، پيامدها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٥٣ - ١٤٠- دفن اجساد پاك

ماهها و سالها از آن حادثه خونين بى‌نظير گذشت، حادثه‌اى كه يك سوى آن تبلور تمام ارزش‌هاى انسانى بود و در سوى ديگر توحش و بربريت و نامردى‌ها در حدّ اعلا موج مى‌زد.

ولى برخلاف پندار احمقانه فاتحان كربلا هر چه زمان بر آن مى‌گذشت آثار شكست آنان و پيروزى حسين عزيز عليه السلام و يارانش آشكارتر مى‌شد.

اين حادثه برخلاف طبيعت تاريخ بشرى كه نوها را كهنه و كهنه‌ها را به فراموشى مى‌سپارد، هر روز درخشش تازه‌اى به خود گرفت، تا آنجا كه مبدل به يك الگو و سرمشق جاودانى براى تمام كسانى كه مى‌خواهند با عزت و شرف زندگى كنند و مرگ شرافتمندانه را بر زندگى ذليلانه ترجيح دهند، گرديد و سرانجام اين داستان رنگ جاودانگى به خود گرفت.

چرا نگيرد؟ با اينكه حيات و شهادتِ اين راست‌قامتان تاريخ، با مفاهيمى گره خورده كه همه آنها جاودانى است، مفاهيم: عزّت، سربلندى، عدل و داد، مبارزه با ستم‌ها، پايمردى و فداكارى در راه هدف مقدس و سرانجام سير الى اللَّه.

هزاران كتاب و مقاله و شعر درباره اين فصل از تاريخ اسلام نوشته و سروده شده، ولى «چون نيك بنگرى همه آغاز دفتر است».

در دنياى كنونى كه گروه ديگرى از همان تبار يزيدى‌ها بر آن حاكم شده‌اند و همان جنايات را در مقياسى بسيار وسيع‌تر انجام مى‌دهند، راه نجات همان راهى است كه امام حسين عليه السلام و يارانش به ما آموخته‌اند. درود و رحمت الهى هر صبح و شام به روان پاكشان باد!