دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥١٧ - ٢/ ٥ وارث دانش پيامبر

و حكمت مرا بداند.

٤٨٤٣. پيامبر خدا ٦ در روز غدير: اى مردم! هيچ دانشى نيست، مگر آن كه خداوند، در من فراهم آورْد، و هر دانشى كه آموختم، آن را در پيشواى پرهيزگاران، فراهم آوردم. هيچ دانشى نيست، مگر آن كه آن را به على آموختم و اوست «امام مبين (پيشواى روشنگر)».[١]

٤٨٤٤. پيامبر خدا ٦ درباره على ٧: دينتان را از او بگيريد، و در همه كارهايتان از او پيروى كنيد؛ چرا كه هر آنچه خدا به من آموخت، نزد او هست.

٤٨٤٥. پيامبر خدا ٦: سوگند به عزّت پروردگارم كه پروردگارم چيزى به من نياموخت، مگر آن كه آن را به على آموختم، و او به راه‌هاى آسمان از راه‌هاى زمين، آشناتر است.

٤٨٤٦. الكافى به نقل از حُمران بن اعيَن، از امام صادق ٧: جبرئيل ٧ دو انار براى پيامبر خدا آورد. پيامبر خدا، يكى از آن دو را خودش خورد و ديگرى را دو نيمه كرد. نيمى را خودش خورد و نيم ديگرش را به على ٧ خوراند.

آن‌گاه، پيامبر خدا فرمود: «اى برادرم! آيا مى‌دانى اين دو انار، چه بودند؟».

گفت: نه.

فرمود: «اوّلى، نبوّت بود كه تو را در آن، سهمى نيست و ديگرى، دانش بود، كه تو در آن، شريك منى».

گفتم: خدا كارهايت را به سامان آورد! چگونه ممكن است كه على ٧ شريك پيامبر ٦ در علم باشد؟

[امام صادق ٧‌] فرمود: «خداوند، دانشى را به محمّد ٦ نياموخت، مگر آن كه‌

[١] اشاره‌اى است به آيه:« وَ كُلَّ شَىْ‌ءٍ أَحْصَيْنَهُ فِى إِمَامٍ مُّبِينٍ»( يس، آيه ١٢).