دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١٩ - الف در پى هر نماز واجب

فرستادم و يا پس داشتم، هر آنچه را كه مخفى كردم و يا آشكار ساختم، و هر آنچه را كه تو بدان از من داناترى؛ چرا كه تو پيش دارنده و تأخير اندازنده‌اى و جز تو خدايى نيست.

٤٤٤٦. امام على ٧: هر كس كه مى‌خواهد [در قيامت‌] با پيمانه‌اى پُر براى او پيمانه شود [، يعنى پاداش كامل داده شود]، در پىِ هر نمازى بگويد: «منزّه است پروردگار تو، پروردگار شكوهمند، از آنچه وصف مى‌كنند؛ و درود بر فرستادگان، و ستايش، ويژه خدا، پروردگار جهانيان است».

٤٤٤٧. از دعاهاى على ٧ در پىِ نمازهاى واجب: بار خدايا! براى تو نماز گزاردم و تو خود، هر نقص، شتاب، اشتباه، غفلت، كسلى، سستى، فراموشى، ريا، خودنمايى، ترديد، تأخير، دودلى، خود بزرگ‌بينى، وسوسه و كوتاهى در انجام دادن كامل واجبت را كه در نمازم هست، مى‌دانى.

پس، خداى من! از تو مى‌خواهم بر محمّد و خاندان او درود فرستى، و نقصان آن را كمال، شتابم را ثبات و آرامش، اشتباهم را توجّه، غفلتم را مواظبت، كسالتم را نشاط، سستى‌ام را استوارى، فراموشى‌ام را حراست، تأخيرم را التزام، ريايم را اخلاص، خود نمايى‌ام را مخفيكارى، ترديدم را يقين، دودلى‌ام را آشكارى، فكرم را خاكسارى، و تحيّرم را فروتنى گردانى.

من براى تو نماز گزاردم، و به تو روى كردم، و به تو ايمان دارم و تو را قصد كرده‌ام. پس در نمازم و دعايم، رحمت و بركتى قرار ده كه بدى‌هايم را بپوشاند و با آن، مقامم والا گردد، چهره‌ام سفيد شود، كردارم پاك شود و گناهانم فرو ريزد.

بار خدايا! به وسيله نمازم، سنگين‌بارى‌ام را كم كن و آنچه را كه نزد توست، براى من بهتر از آنى قرار ده كه از من بُريده‌اى.

سپاس، خداى را كه نماز واجبى را از نمازهايى كه براى مؤمنان، زمانمند مقرّر