دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٦٩ - د شب جمعه

اى سرور من! اى آن كه بر او تكيه دارم! اى آن كه احوالم را به او شكايت مى‌برم! اى پروردگارم! اى پروردگارم! اى پروردگارم! اعضايم را بر خدمتت نيرو ده، و دلم را به همّت و تصميمْ استوار كن، و در راه بيمناكى از خودت و تداوم پيوستگى به خدمتت، توفيق تلاش به من عنايت فرما تا در ميدان‌هاى پيشتازان، به سوى تو پيشتازى كنم و در بين مسابقه دهندگان، به سوى تو سرعت گيرم و در بين مشتاقان، به جوار تو مشتاق شوم و چون مخلصان، به تو نزديك گردم و به‌سان يقين‌كنندگان، از تو بترسم و با مؤمنان، در كنارت قرار گيرم.

بار خدايا! هر كس اراده بد درباره من دارد، درباره‌اش اراده [ى بد] كن، و هر كس به من نيرنگ مى‌زند، به او نيرنگ زن، و در پيشگاه خود، مرا از نيك‌بهره‌ترين بندگانت و مقرب‌ترين آنان به خود، و خاص‌تر آنها در نزد خويش قرار ده؛ چون جز به فضل تو نمى‌توان به آن [جايگاه‌] دست يافت. با بخشندگى خود بر من ببخش، و با بزرگوارى خويش به من توجّه فرما، و با رحمتت مرا حفظ كن و زبانم را به ذكرت گويا، و دلم را به محبّتت شيدا كن، و با پذيرش نيكويت بر من منّت نِه، گرفتارى‌ام را كم كن، و لغزشم را ببخش؛ چرا كه تو بر بندگانت فرمان عبادت داده‌اى و به آنان دستور دعا داده‌اى و پذيرش را برايشان ضمانت نموده‌اى.

پروردگارا! رويم را به سوى تو كرده‌ام. پروردگارا! دستم را به سوى تو دراز كرده‌ام. به [حقّ‌] عزّتت دعايم را مستجاب كن و مرا به آرزويم برسان، و اميدم را از خود نبُر، و شرّ دشمنان جِنّى و انسى‌ام را بسنده باش.

اى زود خشنود شونده! بر آن كه جز دعا چيزى ندارد، ببخش؛ چرا كه تو هر آنچه خواهى، انجام خواهى داد.

اى آن كه نامش دوا، و يادش شفا، و پيروى‌اش ثروت است! بر آن كه سرمايه‌اش اميد و ابزارش گريه است، رحم كن. اى گسترنده نعمت و اى دفع‌كننده بدبختى! اى نور وحشت‌كنندگان در تاريكى‌ها! اى داناى آموزش نديده!