دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٤٧ - ٥/ ٤ شركتكننده مستقيم در جنگ

فرمود: «من از [برابر] كسى كه حمله مى‌كند، فرار نمى‌كنم و بر آن كه فرار مى‌كند، حمله نمى‌كنم. بنا بر اين، استرْ مرا بس است».

٤٧١٩. نثر الدّر درباره امام على ٧: در يكى از جنگ‌هايش به وى گفته شد: اگر سپاه جولان داد، در كجا پى شما بگرديم؟

فرمود: همان جا كه مرا رها كرده‌ايد.

٤٧٢٠. المناقب، ابن شهر آشوب: همه امّت بر اين اتّفاق دارند كه على ٧ مجاهد راه خدا بود و از بين بَرَنده غم از چهره پيامبر خدا، پيشتاز در همه جنگ‌ها بود اگر پيامبر ٦ حاضر نبود و در پشتِ سر او بود هرگاه كه پيامبر ٦ حاضر بود و وى، صاحب بيرق و لوا، هر دو بود و هيچ‌گاه زير لواى ديگرى نبود و از جنگ، فرار نكرد.

ر. ك: ج ١ ص ٢٨١ (جنگ احُد).

و ص ٣٤١ (تلاش سرنوشت‌ساز در جنگ خيبر).

و ص ٣٨٣ (پايدارى شگفت‌انگيز در جنگ حُنَين).

٥/ ٤

شركت‌كننده مستقيم در جنگ‌

٤٧٢١. امام باقر ٧: على ٧ خود، شخصا در جنگ، شركت مى‌كرد.

٤٧٢٢. امام باقر ٧: على ٧ لباس و تجهيزات مقتول را بر نمى‌داشت و خود، شخصا در جنگ، شركت مى‌كرد.

٤٧٢٣. تاريخ الطبرى به نقل از ابو بكر هُذَلى: على ٧ هنگامى كه عبد اللّه بن عبّاس را در بصره، جانشين خود ساخت، به طرف كوفه حركت كرد و در آن‌جا براى صِفّين،