دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٨٣ - ٤/ ١ ٣ روايات پيمان برادرى پيامبر با وصى

٤٦٢٤. فضائل الصحابة، ابن حنبل به نقل از سعيد بن مُسَيَّب: پيامبر خدا بين ياران خود، پيمان برادرى بست و پيامبر خدا، ابو بكر و عمر و على ماندند. آن‌گاه بين ابو بكر و عمر، پيمان برادرى جارى ساخت و به على ٧ فرمود: «تو برادر منى و من برادر تو ام».

٤٦٢٥. المستدرك على الصحيحين به نقل از جميع بن عُمَير تيمى، از ابن عمر: پيامبر خدا بين يارانش پيمان برادرى جارى كرد و بين ابو بكر و عمر، طلحه و زبير، عثمان بن عفّان و عبد الرحمن بن عوف، پيمان برادرى بست.

على ٧ گفت: اى پيامبر خدا! تو بين يارانت پيمان برادرى برقرار كردى. چه كسى برادر من است؟

پيامبر خدا فرمود: «اى على! آيا خشنود نمى‌شوى كه من برادر تو باشم؟».

[ابن عمر مى‌گويد:] على ٧ چابك و دلير بود. گفت: چرا، اى پيامبر خدا!

پيامبر خدا فرمود: «تو در دنيا و آخرت، برادر منى».

٤٦٢٦. سنن التِّرمذى به نقل از ابن عمر: پيامبر خدا بين يارانش پيمان برادرى برقرار كرد. على ٧ گريان پيش آمد و گفت: اى پيامبر خدا! بين يارانت پيمان برادرى برقرار كردى؛ ولى بين من و كسى پيمان برادرى نبستى؟

پيامبر خدا به او فرمود: «تو برادر من در دنيا و آخرتى».