دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥١ - ٣/ ٦ ١ آيهاى كه جز امام، كسى بدان عمل نكرد

٤٥٩٣. تفسير ابن كثير به نقل از مجاهد: مردم از نجوا كردن (گفتگوى محرمانه) با پيامبر ٦ نهى شدند، مگر آن كه صدقه بدهند، پس از آن كسى جز على بن ابى طالب ٧ با پيامبر نجوا نكرد. يك دينار، صدقه داد و آن‌گاه با پيامبر ٦ نجوا كرد و از او درباره ده ويژگى پرسيد و پس از آن، آيه «رخصت» نازل شد.

٤٥٩٤. فرائد السمطين: از على ٧ روايت شده كه وى، ده بار و براى ده موضوع با پيامبر خدا نجوا كرد و ده صدقه براى آنها پرداخت.

در بار اوّل پرسيد: وفا چيست؟

[پيامبر خدا] فرمود: «توحيد و شهادت به لا إله إلّا اللّه».

آن‌گاه پرسيد: فساد چيست؟

فرمود: «كفر و شرك به خداوند عز و جل».

پرسيد: حق چيست؟

فرمود: «اسلام، قرآن و ولايت زمانى كه به دست تو برسد».

پرسيد: زرنگى چيست؟

فرمود: «ترك زرنگى».

پرسيد: بر من چه واجب است؟

فرمود: «اطاعت خداوند و اطاعت فرستاده او».

پرسيد: چگونه خداوند متعال را بخوانم؟

فرمود: «از روى صداقت و يقين».

پرسيد: از خداوند متعال، چه چيزى بخواهم؟

فرمود: «سلامت [دين و بدن‌]».