دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١١ - ل نماز عيدين

بار خدايا! من از تو بهترينِ بهترها، رضوان و بهشت تو را مى‌خواهم، و از

بدترين بدها و خشم و آتش تو به تو پناه مى‌برم. اين، جايگاه كسى است كه از آتش به تو پناه برده است (و اين جمله را سه مرتبه تكرار كرد).

بار خدايا! بيمت را در همه جسمم قرار ده، و دلم را پُر بيم‌تر از آنچه هست، قرار ده، و در هر روز و شب، بهره و نصيبى از كار بر طبق اطاعتت و جلب خشنودى‌ات براى من قرار ده.

بار خدايا! تو نهايتِ مقصود من و اميد من و خواست من و درخواستم هستى.

ل- نماز عيدين‌

٤٤٣٨. امام باقر ٧: امير مؤمنان، هرگاه در نمازهاى عيد، تكبير مى‌گفت، در بين دو تكبير مى‌گفت: «گواهى مى‌دهم كه خدايى جز خداى يگانه بى‌شريك نيست. گواهى مى‌دهم كه محمّد ٦، بنده و فرستاده اوست.

بار خدايا! اى شايسته كبريا و عظمت، و شايسته بخشش و جَبَروت، و شايسته گذشت و رحمت، و شايسته ترس و آمرزش! از تو در اين روز كه آن را براى مسلمانان عيد و براى محمد ٦ اندوخته و فزونى قراردادى درخواست مى‌كنم كه بر محمّد و خاندان محمّد، مانند بهترين درودى كه بر بنده‌اى از بندگانت مى‌فرستى، بفرست، و بر فرشتگان مقرّب و پيامبرانت درود فرست، و زنان و مردان مؤمن و زنان و مردان مسلمان، زندگان و درگذشتگان آنان را بيامرز.

بار خدايا! من از تو از بهترين چيزهايى را كه بندگان فرستاده تو درخواست كردند، درخواست مى‌كنم، و از شرّ هر چيزى كه از آن، بندگان فرستاده تو پناه مى‌جويند، پناه مى‌جويم».