٤٤١٩. امام على ٧: بار خدايا! اى صاحب الطاف فراوان و نعمت‌هاى گوناگون و رحمت گسترده و قدرت كامل و نعمت‌هاى بزرگ و بخشش‌هاى سترگ و يارى‌هاى زيبا و عطاهاى فراوان! اى آن كه با مثال زدن، توصيف نمى‌گردى، و به مانند، تشبيه نمى‌شوى، و به كمك و پشتيبانى مغلوب نمى‌گردى!

اى آن كه آفريد و روزى داد، الهام كرد و گويا گرداند، نوآورى كرد و آغاز نمود، بلندمرتبه و والا است، اندازه‌گيرى كرد و نيك نگاشت، صورتگرى كرد و استوار ساخت، حجّت آورد و رساند، نعمت داد و گستراند، بخشيد و افزود، و عنايت كرد و برترى داد!

اى آن كه در عزّت، مقام بلند دارد، چنان كه از نگاه ديده‌ها برون است و در لطف، نزديك است، چنان كه در افكارْ خطور مى‌كند!

اى آن كه در حكمرانى، يكتاست و شريكى براى او در قلمرو فرمانروايى‌اش نيست، و در نعمت‌ها و بزرگى‌ها، يگانه‌اى است كه در جبروت مقام خود، ضدى ندارد!

اى كه در بزرگى هيبت او، انديشه‌ها و افكار نازك‌بين، حيران مى‌مانند، و جهش ديده مردم در برابر درك عظمتش سرشكسته مى‌گردد! اى آن كه چهره‌ها در برابر هيبت او سرافكنده‌اند و گردن‌ها در برابر عظمتش فروتن‌اند و دل‌ها از بيمش لرزان‌اند!

با اين ستايش كه جز براى تو شايسته نيست، و به خاطر آنچه بر خودت مقرّر كردى براى مؤمنانى كه تو را مى‌خوانند، و به خاطر اين كه پاسخ مثبت دادن به خوانندگان خويش را ضمانت نمودى، از تو درخواست مى‌كنم اى شنواترين شنوندگان و بيناترينِ بينايان و مراقب‌ترينِ مراقبان و سريع‌ترين حسابگران! اى احكم الحاكمين و اى ارحم الراحمين! بر محمّد، خاتم پيامبران و بر خاندان پاك و برگزيده او درود فرست، و در اين ماه، بهترين چيزى را كه قسمت خواهى كرد، براى من قسمت كن، و در مقدّراتت، بهترين چيزى را كه خود، در سرنوشت رقم زده‌اى، براى من رقم زن، و مرا در جمع آنان كه عاقبتشان را به سعادتمندى ختم مى‌كنى، مقرّر فرما، و هر مقدار كه مرا زنده نگه مى‌دارى، برخوردارْ زنده نگه‌دار، و مرا شادمان و آمرزيده بميران و خودت نجاتم را از پرسش برزخ، متولّى باش، و نكير و منكِر (دو فرشته پرسشگر قبر) را از من بگردان، و بشير و مبشّر را به من بنمايان، و براى من به خشنودى و بهشتت و زندگى خوش و فرمانروايى بزرگ، راهى قرار ده، و صبحگاهان و شبانگاهان بر محمّد و خاندانش درود خدا باد، اى مهربان‌ترينِ مهربانان!