تقدير! ايمان آوردم به آن‌كه با تو تاريكى‌ها را نورانى كرد و با تو به شب‌هاى تار روشنايى بخشيد. تو را نشانه‌اى از نشانه‌هاى فرمانروايى خود قرار داد، با زيادت و نقصان، و طلوع كردن و غروب كردن، و روشنايى و كسوف به كارت گرفت و در همه اينها تو فرمانبر او و در انجام دادن اراده‌اش شتابان بودى.

منزّه است او! چه نيكو تدبير كرده آنچه را تدبير كرده است و چه پُر استحكام ساخته آنچه را كه در مُلكش ساخته است و تو را خداوند، آغاز ماهى جديد براى كارى جديد قرار داده است. خداوند، تو را آغاز امنيت و ايمان و سلامت و اسلام قرار دهد؛ آغاز مصونيت از آفات و سلامت از بدى‌ها.

بار خدايا! ما را هدايت‌يافته‌ترين كسانى قرار ده كه [اين هلال‌] بر آنها طلوع مى‌كند، و پاك‌ترين كسانى كه به آن مى‌نگرند، و بر محمّد و خاندان او درود فرست. بار خدايا! چنين و چنان‌[١] در حقّ من انجام ده، اى مهربان‌ترينِ مهربانان!

٤٤١٧. امام على ٧ هرگاه به هلال ماه مى‌نگريست: اى آفريده فرمانبر خدا، چرخانِ پُر شتاب، رفت و آمد كننده در منزل‌هاى تقدير، و گردان در فلك تدبير! ايمان آوردم به كسى كه به وسيله تو تاريكى‌ها را روشن كرد، و توسط تو شب‌هاى تار را روشنايى بخشيد، تو را نشانى از نشان‌هاى قدرتش قرار داد، و علامتى از علامت‌هاى فرمانروايى‌اش كرد و با افزونى و كاستى، طلوع و غروب، و نورافشانى و كسوف، تو را به كار گرفت و تو در همه اين كارها فرمانبرِ اويى و به سوى خواست او شتابانى.

منزّه است او! چه‌قدر شگفت است تدبيرى كه او در كار تو بسته است! و چه‌قدر لطيف است آنچه در باره تو كرده است! تو را كليد ماهى نو براى كارى نو قرار داده است. خداوند، تو را ماه بركتى قرار دهد كه روزگاران، آن را از بين نمى‌برند، و ماه پاكى‌اى قرار دهد كه سال‌ها آن را آلوده نمى‌كنند؛ ماه امنيّت از آفات و سلامت از بدى‌ها، ماه خجسته‌اى كه در آن، نُحوستى نيست، و مباركى‌اى كه ناميمونى‌اى بِدان راه ندارد، و آسانى‌اى كه با سختى نمى‌آميزد، و خيرى كه هيچ شرّى آن را نمى‌آلايد؛ ماه امنيّت و ايمان، نعمت و بخشندگى، و سلامت و اسلام.

بار خدايا! ما را از خشنودترين كسانى كه [اين ماه‌] بر آنها مى‌تابد، و پاك‌ترين كسانى كه به آن مى‌نگرند، و خوش‌بخت‌ترين كسانى كه در اين ماه براى تو عبادت مى‌كنند، قرار ده.

[١] اشاره است به درخواست حاجات.