دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٦١ - د شب جمعه

بار خدايا! به عزّت خودت، در همه حال بر من مهربان باش و در هر كارى مرا مورد مهر و توجّه قرار ده.

خداى من و پروردگار من! من جز تو چه كسى را دارم كه از او رفع گرفتارى‌ها و توجّه به كارهايم را درخواست كنم؟

خداى من و مولاى من! بر من فرمانى جارى ساختى كه در آن، از خواهش‌هاى نفسم پيروى كردم و از ظاهرسازى‌هاى دشمنم پرهيز ننمودم، كه بدين‌ترتيب، با آنچه هوس كردم، مرا فريب داد و تقدير هم در اين كار، او را يارى كرد. من در آنچه بر من گذشت، با زير پا گذاشتن قوانين تو و مخالفت با بعضى فرمان‌هايت، تجاوزكارى كردم. در همه اين امور، تو بر من حجّت دارى، و من در آنچه كه قضاى تو بر من رانده شده، حجّتى ندارم و حكم و آزمايشت بر من الزامى است.

خداى من! اينك، پس از كوتاهى‌هايم و زياده‌روى‌هايم در حقّ خويش، عذرخواهانه، پشيمان، شكسته، پوزش‌جو، آمرزش‌خواه، برگشته، اقرار كننده، قبول‌كننده و معترف، به درگاهت آمده‌ام، و از آنچه در آن هستم، راه گريزى نمى‌يابم، و در كارهايم پناهگاهى نيست كه بدان روكنم، جز آن كه تو عذرم را بپذيرى و مرا در گستره رحمت خويش وارد سازى.

خداى من! عذرم را بپذير، و بر سختى گرفتارى‌ام رحم نما، و از بند محكم، رهايم كن.

پروردگارا! بر ضعيفى بدنم و نرمى پوستم و نازكى استخوانم رحم كن. اى آن كه خلقتم، يادكردم، تربيتم، احسانم، و تغذيه‌ام را آغاز كردى! به خاطر كرَم نخستين و خوبى‌هاى پيشينت در حقّ من، مرا ببخش.

خداى من و سرور من و پروردگار من! آيا ممكن است پس از اقرارم به توحيدت مرا عذاب كنى؟ و پس از آن كه قلبم معرفت تو را در بر دارد و زبانم به ياد تو مى‌چرخد و درونم به مِهر تو گِره خورده است؟ و پس از اعتراف صادقانه و دعاى فروتنانه‌ام براى پروردگارى‌ات؟

هيهات! تو كريم‌تر از آنى كه آن را كه پروريدى، تباه كنى و آن را كه نزديك ساختى، دور گردانى و آن را كه پناه دادى، رها كنى و آن را كه كفايت كردى و بر او رحم آوردى، به گرفتارى‌ها تسليم سازى.

اى سرور من و خداى من و مولاى من! اى كاش مى‌دانستم كه آيا آتش بر چهره‌هايى