دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥ - ٣/ ١ ٣ نماز او مانند نماز پيامبر

كسانى بودند كه نماز گزاردند و ركوع كردند.

٣/٢-١

اهتمام به نماز اوّل وقت‌

٤٢٢٢. إرشاد القلوب: در جنگ صفّين [على ٧‌] مشغول جنگ و مبارزه بود و در عين حال، بين دو سپاه، مراقب خورشيد بود. ابن عبّاس گفت: اى امير مؤمنان! اين چه كارى است؟

فرمود: «منتظر زوال خورشيدم تا نماز به جاى آوريم».

ابن عبّاس گفت: آيا اكنون وقت نماز است؟! جنگ، فرصتى براى نماز باقى نگذاشته است.

فرمود: «براى چه با آنان مى‌جنگيم؟! همانا ما براى نماز با آنان مى‌جنگيم».

٣/٣-١

نماز او مانند نماز پيامبر

٤٢٢٣. صحيح البخارى به نقل از مطرف بن عبد اللّه: من و عمران بن حصين، پشت سرِ على بن ابى طالب ٧ نماز به‌جا آورديم. هرگاه سجده مى‌كرد، تكبير مى‌گفت و هرگاه سر بلند مى‌كرد، تكبير مى‌گفت و هرگاه برمى‌خاست، تكبير مى‌گفت.

هنگام پايان نماز، عمران بن حصين دست مرا گرفت و گفت: اين نماز، نماز محمّد ٦ را به ياد من آورد (و يا گفت: با ما نماز محمّد ٦ را به‌جا آورد).

٤٢٢٤. مسند ابن حنبل به نقل از مطرف بن عبد اللّه بن شخير: من و عمران بن حصين،