دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٢٩ - ب هنگامى كه در بستر پيامبر خدا خوابيد

٣/٩-٣

دعاهاى على در زمان‌هاى ويژه‌

الف هنگام خواب‌

٤٣٦٧. امام على ٧ به هنگام خواب: بار خدايا! جانم را به تو سپردم و رويم را به تو كردم و كارم را به تو وا گذاردم و بر تو تكيه كردم. به كتاب نازل شده‌ات و پيامبر فرستاده شده‌ات، ايمان دارم.

٤٣٦٨. مسند ابن حنبل به‌نقل از عبد الرحمن بن‌ابى ليلى، از امام على ٧: «شبى پيامبر ٦ نزد ما آمد و پايش را بين من و فاطمه گذاشت و به ما آنچه را بايد به هنگام خواب بگوييم، آموزش داد: ٣٣ سبحان اللّه، ٣٣ الحمد للّه و ٣٤ اللّه اكبر. هيچ‌گاه پس از آن، اين ذكر را ترك نكردم».

مردى پرسيد: حتّى در شب صِفّين (ليلة الهرير)؟

فرمود: «حتّى در شب صِفّين».

ب هنگامى كه در بستر پيامبر خدا خوابيد

٤٣٦٩. فلاح السائل به نقل از معاوية بن وَهْب: به هنگام مغرب، به حضور امام صادق ٧ رسيدم. ديدم كه وى اذان گفته و نشسته است و دعايى مى‌خواند كه هرگز مثل آن را نشنيده بودم. ساكت ايستادم تا از نمازش فارغ شد. آن‌گاه گفتم: اى سرورم! دعايى از تو شنيدم كه هرگز مثل آن را نشنيده بودم.

فرمود: «اين دعاى اميرمؤمنان است در شبى كه در جاى پيامبر خدا خوابيده بود و چنين است:

اى آن كه با او پروردگارى نيست كه خوانده شود! اى آن كه برتر از او آفريننده‌اى نيست كه از او ترسى رود! اى آن كه پايين‌تر از او خدايى نيست كه از او پروا شود!