کشف المحجة یا فانوس (ترجمه کشف المحجة لثمره المهجه) - سید بن طاووس - الصفحة ٢٢٠ - بخش ١٤٧ حج

الحاج» آغاز كرده‌ام و ان شاء اللَّه در آن كتاب براى خدا و از سوى خدا و بسوى خدا هر چه شايسته گفتن باشد خواهم گفت.

حج بايد بدان گونه باشد كه حج گذار خود را تنها احساس كند و چنين داند كه جز خداى تعالى هيچ كس بحال او آگاه نيست.

اگر چنين باشى خداى تعالى ترا در چشم مردم نيز گرامى خواهد داشت.

پس اگر نفس سركش ترا بكسى جز بمولاى تو مشغول سازد تو نيز در اين كار پر خطر پيرو او باشى بدان كه حج تو فاسد است يا ناقص و از درگاه الهى مسألت كن كه نيرويى بتو عنايت فرمايد كه به جلال و اقبال حضرتش مشغول گردى و از هر چه جز او روى بگردانى تا با خاكسارى تمام از او و به او و براى او روى داشته باشى و بر بساط عزتش راه يابى و در برابر عظمت و هيبت او جل جلاله خاضع و خاشع باشى. اگر چنين باشد آنگاه حج بجاى آورده و بسوى او سفر كرده باشى و نيكبخت گردى.

اى فرزند مرا در پيشگاه حضرتش ياد كن كه بخدا سوگند در آستانش ترا بسى ياد كرده‌ام. ترا باو جل جلاله سپرده‌ام. من پدرى را نمى‌شناسم كه در درگاه الهى براى فرزند چون من زارى كرده باشد.

خواه پيش از آنكه متولد گردى و ترا ازو مى‌خواستم خواه پس از آن كه به تضرع و زارى از درگاهش تقاضا كرده‌ام كه مهمات دنيا و آخرت ترا بر آورد و آنچه بآن نيازمندى بتو عطا فرمايد و چنان كند كه جز باو روى نكنى و او بتو توجه فرمايد.