و هر دل آگاه مى‌داند كه همسر فرعون همچنين مريم دختر عمران و مادر موسى ٧، زنانى از كشف حقيقت ناتوان بودند اما خداوند جل جلاله به دست مهر و لطف چنان به آنان توجه فرمود كه همسر فرعون از پادشاهى و دولت شوى خود چشم پوشيد و او را تحقير كرد و اندك مايگى او بدانست و از عقوبت او نهراسيد و آن را ناچيز و سبك شمرد؛ اما مريم به كرامت‌ها و سعادت‌ها دست يافت، آنسان كه زكريا، پيغمبر معظم آن روزگار وقتى در محراب دعا بر مريم وارد مى‌شد، نزد او خوانى و طعامى مى‌ديد كه بى‌حساب از سوى سلطان روز حساب مى‌آوردند و از ظاهر حال معلوم بود كه براى «زكريّا» مانند آن طعام آورده نمى‌شد و او ٧ از روى شگفتى و پرسش مى‌انديشيد كه اين طعام از كجاست؟ حالى كه او از مريم به صفات كمال نزديك‌تر بود.

و خداى تعالى بى‌واسطه مردان، به مادر موسى وحى فرستاد، آنسان كه به عنايت الهى، به آسانى فرزند خود، ميوه دل خويش را به دريا افكند و با وحشتها روبرو شد.

پس اى فرزند، اى محمّد، همت بلند دار و از مقامى كه ناتوانان به آنجا رسيدند گام فراتر نه، و آن را از او جلّ جلاله طلب كن كه فرمود:

أَ هُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ رَفَعْنا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ‌ (سوره ٤٣ زخرف آيه ٣١).

آيا آنان رحمت پروردگار ترا بخش مى‌كنند؟ ما در زندگانى اين جهانى، معشيت آنان را بينشان بخش مى‌كنيم و پايه و مقام بعضى را بر بعضى ديگر برترى مى‌دهيم.