کشف المحجة یا فانوس (ترجمه کشف المحجة لثمره المهجه) - سید بن طاووس - الصفحة ٢٩٧
پاكشان ساخته بود و از گودال دوزخ نجاتشان داده بود و بر شهرها و كشورها فرمانرواشان كرده بود و به نيكبختى دو دنياشان رسانده بود.
نيز محتمل است مقام مقدس نبوى نيرنگ و تقلب توطئهگران را بيان فرموده باشد اما صورت كار را در همان روز وفات خود و توطئه سقيفه را در همان روز نفرموده باشد يا چنين نفرموده باشد كه آغاز كار از انصار خواهد بود. يا شايد منظور حضرت اين بوده باشد كه بر خاطرم نمىگذشت كه مردم به جز او به ديگرى روى آورند يعنى وجوه عرب و اعيانشان چنان اهل تقيه و مدارا باشند و بزندگى مادى چنان شيفته، كه در سقيفه با آن چنان مردم پست و رذل در آن كار، شتابزده همآواز گردند و متابعت آنان كنند با وجود اين كه با پيمبر گرامى ٦ و با اسلام قرب عهد داشتند و حقوقى از پيمبر اكرم ٦ بر عهدهشان بود كه انكار آن نزد خردمندان ناپسند است.
در تاريخ ديدهام كه وقتى هرمز پادشاه ايران درگذشت فرزندى نرينه نداشت تا جانشين او گردد اما همسر او بطفلى آبستن بود. ارباب حل و عقد موافقت كردند و تاج شاهى را بر شكم همسر او قرار دادند و به مراقبت و انتظار وضع حمل بودند تا دخترى از او بدنيا آمد و هم او را بر خود پادشاه كردند.
و گروهى ديگر را در تاريخ ديدهام كه پسر نداشتند و فقط داراى دخترى بودند و مردم از روى مهر و احسان، آن دختر را به تخت شاهى نشاندند. نيز در تاريخ ديدهام كه دوستان بنى عباس با نوباوگان آنان كه كودكان نابالغ بودند از راه وفادارى با نياكان در گذشته آنان بيعت كردند؛ همچنين در تاريخ خواندهام و در زمان خود ديدهام كه مردم با فرزندان مشايخ گذشته كه در رباط يا مسجد يا