عالمان از شمايند و خردمندان و مردم دريافت و عمل‌كنندگان به قرآن مجيد و شب زنده داران پيش از رسيدن بامداد نيز از شما. آيا بخود نمى‌آييد و خشمگين نمى‌شويد كه گروهى سفيه و دور افتاده از اسلام و جفا كار در دين و از كار ولايت، با شما نبرد كنند و همه چيز را از دست شما بربايند، اينك گفته‌هاى مرا عمل كنيد تا خدا شما را راه نمايد و وقتى بشما فرمان مى‌دهم فرمان پذير باشيد.

بخدا سوگند اگر فرمان مرا بپذيريد گمراه نشويد و اگر عصيان كنيد رستگار نگرديد، قول خداى تعالى است كه:

فَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدى‌ فَما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ.

(سوره يونس آيه ٣٥) آيا كسى كه بسوى حق هدايت مى‌كند محق‌تر است كه اطاعت او كنند يا كسى كه تا او را هدايت نكنند راه نمى‌يابد. پس چه مى‌گوئيد؟ چگونه حكم مى‌كنيد؟

خداى تعالى به پيمبر خود فرمود:

إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ.

(سوره رعد آيه ٧) همانا كه تو آگاه‌كننده‌اى. و هر قومى را راهنمايى است.

بنا بر اين راهنماى هر قوم پس از پيمبر ٦ اوست كه امت او را چنان هدايت كند كه او خواسته است و براهى ببرد كه او گشوده است پس جز از آن كس كه شما را بحق دعوت مى‌كند و به ديار نيكبختى مى‌رساند اميد هدايت كردن امت از كه داريد؟

هان اينك آماده جهاد باشيد و اسباب آن را فراهم‌