کشف المحجة یا فانوس (ترجمه کشف المحجة لثمره المهجه) - سید بن طاووس - الصفحة ٢٦٧ - بخش ١٥٥ نامه امير المؤمنين ع به شيعيان

حضرت فرمود اى (بريده) على بعد از من ولى شماست و سهم او از خمس بيش از آنست كه اخذ نموده است.

(ابو بكر) و (عمر) اين سخن را شنيدند كه رسول اكرم ٦ چنين فرمود و ولايت مرا بعد از خود امضاء كرد. اينك (بريده) زنده و حاضر است آيا با اين سخن پيمبر بزرگوار ٦ جاى سخنى باقى است؟

بارى ابو بكر كار خلافت را بدون مشورت به «عمر» باز گذاشت و با او بيعت كرد و مردم با او بيعت كردند و مردم رفتار او را مى‌پسنديدند. بارى دم واپسين او رسيد و من با خود انديشيدم همانا عمر آنچه بارها از من ديده است و بنا به آنچه از پيمبر اكرم ٦ در باره من شنيده است كار خلافت را جز بمن به ديگرى وانخواهد گذاشت اما مرا آخرين نفر از شش تن قرار داد و به «صهيب» فرمان داد كه با مردم نماز بخواند و «ابو طلحه زيد بن سعد انصارى» را طلبيد و به گفت با پنجاه كس از قوم خود پاس دارد و هر يك ازين شش تن از اجراى دستور خوددارى كرد و به طرح او راضى نشد او را به قتل برساند.

و عجب از بى‌خبرى مردم از واقعيّت بود كه مى‌پنداشتند «ابو بكر» را پيامبر اكرم ٦ به جانشينى خود منصوب فرموده است و اگر اين مطلب حق بود بر مردم پوشيده نمى‌ماند. پس مردم با او به امر (شورا) بيعت كردند و (ابو بكر) فقط با اراده خود اين امر را به (عمر) واگذار كرد.

و (عمر) امر را با نظر خود در ميان شش تن قرار داد.

و من دوست نمى‌دارم سخن او را تكرار كنم كه گفت: