بهنگامى كه شرف حضور در آستان حق تعالى بتو تفويض مى‌شود چيزهايى را كه به آن نياز دارى بياد آور زبان و قلم انسان از احراز كردن همه مفاهيم مورد نياز ناتوانست پس جزئيات آنچه را كه به آن محتاجى و به نياز از درگاه الهى مى‌طلبى آنگاه همه را بياد آور و بدان كه آنچه بدان نياز دارى هديه‌اى است از مولاى جليل كه به تو اهداء مى‌شود. پس بخشنده آن را با نظر تعظيم بنگر و شكر او را با همه وجود بجاى آور- جل جلاله- وقتى بخدمتگزار يا خادمه‌اى نيازمند باشى كه با خدمت خود ترا فارغ البال گرداند تا دل آسوده به خدمت و طاعت مولاى خود پردازى پس با ياد خدمتگزار و خادمه و شفقت به آنان از ياد سرور و مولاى خود كه به تو و آن دو نيكويى مى‌كند دل مشغول مگردان و توجه داشته باش كه تو نمى‌توانى آنان را بيافرينى يا چيزى را كه آن دو به آن نياز دارند ايجاد كنى تو، براى تهيّه پولى كه براى خريد نيروى كار آن دو تن مى‌پردازى و فروتنى آنان در طاعت تو و هزينه زندگانى آنان و رعايت شايسته آنان، به حق تعالى نيازمندى. نيز توجه داشته باش كه تو نمى‌توانى به ديار كفر سفر كنى و غلام و كنيزى را جلب كنى و آن دو از امّت جدّت محمد ص نيستند تا يارى‌شان بتو و بجاى آوردن خدمت تو را جايز شوند نه قدرت آن دارى كه چنين رسول بزرگوارى را به سوى بندگان خدا گسيل دارى و كشورهايى را كه خداى جل جلاله با نبوت آن رسول گشود بگشايى نه مى‌توانى آن رسول را با معجزات تاييد كنى و به وسيله فرشتگان آسمانها و غير آن وسايلى فراهم آورى كه ويژه مولاى تو رب الارباب است و به آن او را مورد قبول گردانى پس تو توانائى آن ندارى كه آن غلام و كنيز را نزد خود احضار كنى مگر وقتى كه‌