و اى فرزند اى محمد، كه خداى تعالى به محبت و عنايت در حضرت مقدّس خويش يادت فرمايد، به خاطر داشته باش كه به جامه نيازمندى تا از چشمها ترا بپوشاند و هنگامى كه در آستان پروردگار جهانها كمر به خدمت بسته‌اى مستور باشى. حقتعالى در اين كار هم مانند فراهم آوردن خوردنى خدمتگزارانى معين فرموده است زيرا براى تهيه جامه نيز مانند تهيّه آب و نان عدّه‌اى بايد تا بكار پردازند و در خدمت تو باشند. كيست كه كتان را نرمى داده و پنبه را بر هم انباشته و براى يافتن آماده كرده است؟ چه كسى آنها را رشته و بافته و دوخته است؟ و چه خدمتگزارانى آن را براى تو آماده كرده‌اند.

پس با خدايى كه ترا به پوشيدن جامه نعمت بخشيده است خلوت كن و تن و دل را با غسل توبه شستشو ده و پليدى و ناپاكى را از آن بزداى و از شوخ گناهش بپيراى آنگاه با تن و دلى پاك در استان پروردگار جل جلاله كه بر همه حالات و نهانى‌هاى تو آگاهست بر پاى بايست و جامه خود را از جانبت او و از زبان حال جود و كرم او جل جلاله بگير. چنين بينديش كه اگر پادشاهى فرمان دهد تا خلعتى حاضر كنند، خاصان كشور و بندگان درگاه و ارباب معرفت و سپاهيان خود را به كار مى‌گمارد تا براى تو تن پوشى آماده كنند و به دست قدرت خود آن را فراهم مى‌آورد تا ترا در حضرت احضار كند و آن خلعت گرانبها را زيب پيكر كنى. بنگر كه در اين حال شكر نعمت او را چگونه به جاى مى‌آورى، هشدار كه دست كم هنگامى كه‌