إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلى‌ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ‌ همانا كه او را به مردمى كه گرويدگانند و بپروردگار خود توكل دارند دست چيره‌گى نيست (سوره نحل، آيه ١٠١) اگر در اين دو دژ استوار براى اين دشمن رانده شده، از راه غفلت از مولاى بزرگ خود و با نافرمانى به سرور خويش و پيروى از اين دشمن زشتكار، رخنه‌اى ايجاد نكنى و آن را ويران نسازى نه او توانايى آن دارد كه اين دژ استوار و محفوظ را كه راه درونشو به آن ندارد ويران كند، نه ياران او چنين توانند كرد، نيز نه او مى‌تواند در آن حصار محكم رخنه‌اى بوجود آورد نه همدستان او و جاودانه چنين است. پس اين دو با روى ناگشودنى را با اخلاص و توكل به خداى تعالى بپاى. نيز بدان كه اين دشمن از حقيرترين دشمنانست زيرا او را قدرت آن نيست كه به پيروان خود پس از مرگ سودى رساند يا كسى را كه نافرمانى او كند به زيانى دچار كند او مانند سگ چوپان با تو روبرو مى‌شود. پس، از مولاى خود تقاضا كن كه جلوى او را بگيرد، تو با تكيه به قدرت خويش به نبرد با او مشغول مباش و الّا او به غرض خود دست مى‌يابد و ترا نمى‌گذارد كه به مولاى خود خدمت كنى و به نيكبختى دست يابى. و از جمله دشمنان تو نهاد و نفس تست و هوا و هوسها و جاذبه‌هاى دنيايى. تو مى‌دانى كه نهاد تو از خاك است همچنين همه آنچه در سراچه گذار، دل انگيز و شاغل است به خاك باز مى‌گردد پس، چگونه خردمندان كامل را سزد كه از عظمت هائل مولاى تو و نعمت شامل او به خاك و چيزهاى گذرا سرگرم و دلبسته باشند و بدان كه نهاد و نفس تو و هر چه ترا بخود مشغول مى‌سازد به زبان حال بتو التماس مى‌كنند و مى‌گويند به ما