شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٦١٠ - كرامات ابراهيم ادهم بر لب دريا

ب ٣٢١٠- ٣٢٠٢ رجا و خوف: نگاه كنيد به: شرح بيت ٣٦١٦/ ١ دل نگه داشتن: كنايت از خود را پائيدن، خيال بى‌هوده به دل راه ندادن.

بى‌حاصل: تعليم نيافته، ناقص، ره به جايى نبرده.

صاحب دل: عارف آگاه كه بر دلها اشراف دارد.

اهل تن: آنان كه ظاهر را رعايت مى‌كنند.

ساتر: پوشيده.

سراير: جمع سريره: درون، نهاد.

فاطِن: آگاه.

حَطَب: هيزم.

فِطنَت: زيركى.

حدث در روى ماليدن: كنايت از دل ناپاك و انديشه نادرست داشتن و بى‌ادبى كردن.

حاصل اين بيتها تنبيهى است براى كسانى كه شكوه و بزرگى را در ظاهر مردم مى‌بينند. صاحبان قدرت و مكنت را حرمت مى‌نهند و ژنده پوشان بريده از خلق و پيوسته به حق را تحقير مى‌كنند.