شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٣٩١ - گفتن نابيناى سايل كه دو كورى دارم

جلد سوم‌

[تتمه دفتر دوم‌]

[تتمه اعتماد كردن بر تملق و وفاى خرس‌]

گفتن نابيناى سايل كه دو كورى دارم‌

ب ١٩٩١- ١٩٨٢ مأخذ داستان را مرحوم فروزانفر از محاضرات راغب و شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد از جاحظ آورده است. (مآخذ قصص و تمثيلات مثنوى، ص ٦٥) (من در ميان:) در ميان دو كورى مانده‌ام.

(گفت:) فاعل بدون قرينه حذف شده و مقصود يكى از اهل زمان است. يكى از مردم.

(ناگُنج:) ناگنجنده. كنايت از كسى كه از او برمند. كه او را نخواهند. «در دل برادران مشفق ناگنج و در چشم ياران ناصح حقير نمايد.» (كليله و دمنه، به نقل از لغت‌نامه) (گُنجا:) (گنج+ آ، پسوند سازنده صفت) در خور گنجيدن.

(گُنجا كردن:) پذيرفتن، در جمع خود در آوردن.

(يك دله:) متَّحِد، متفق.

(دورى سرمد:) انقطاع دائمى از لطف حق. حجاب رَين.