شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٥٤٠ - راست گفتن ابليس ضمير خود را به معاويه

راست گفتن ابليس ضمير خود را به معاويه‌

ب ٢٧٥٦- ٢٧٥١ از بن دندان: به رضا و رغبت، از روى طاعت. در جاى ديگر مثنوى (٣٠٥٧/ ٢) و ديوان كبير هم به همين معنى به كار رفته، ليكن در اينجا به قرينه مقام «از روى راستى» معنى مى‌دهد.

شكيبيدن از چيزى: آرام يافتن از آن.

غَبين: سست خو، ضعيف راى معنى شده است. (فرهنگ لغات و تعبيرات مثنوى) ليكن ظاهراً «غبين» در اين بيت به معنى مصدرى «مغبون بودن» و «زيان بردن» به كار رفته است. مرحوم فروزانفر در فرهنگ نوادر لغات و تعبيرات و مصطلحات ديوان كبير همين معنى را اختيار كرده است.

(ديوان كبير، ب ٢٠٨٧٦) سرانجام ابليس گويد سرّ بيدار كردنت اين است كه اگر مى‌خفتى و به جماعت با رسول ٦ توفيق نمى‌يافتى دريغ مى‌خوردى و جهان پيش چشمت تاريك مى‌شد.