شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٤١٣ - سبب پريدن و چريدن مرغى با مرغى كه جنس او نبود

سبب پريدن و چريدن مرغى با مرغى كه جنس او نبود

ب ٢٠٩٤- ٢٠٩٢ مأخذ آن شرحى است كه در احياء علوم الدين (ج ٢، ص ١١٢) آمده و مرحوم فروزانفر آن را در مآخذ قصص و تمثيلات مثنوى (ص ٦٦) آورده است. نيكلسون در شرح خود به نقل از روح المثنوى اسماعيل حقى اين داستان را به غزالى نسبت داده است.

تك: دويدن.

دنگ: در حالت بى‌خودى.

ب ٢١٠٠- ٢٠٩٥ شهبازِ عرشى: استعارت از انسان كامل است.

جُغدِ فرشى: استعارت از آن كه پاى‌بند تن و گرفتار هوى است. آن كه جايگاه او در عالم سفلى است. آن كه در عالم علوى راهى ندارد. (نگاه كنيد به: شرح بيت ١١٢٧/ ٢ به بعد) عِلِّيّين: عِلِّيّيُون، بالاترين درجت بهشت.

سِجّين: واديى در دوزخ، چاهى در دوزخ.