شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٥٦٣ - قصه آن شخص كه اشتر ضاله خود مىجست و مىپرسيد

قصّه آن شخص كه اشتر ضالَّه خود مى‌جُست و مى‌پرسيد

ب ٢٩٠٨- ٢٨٩٧ قصّه آن شخص: منشأ اين داستان افسانه‌اى است كه گويند مردى شترى با خود مى‌برد، در چراگاهى نشست و خوابش در ربود، چون بيدار شد شتر را نديد. جست و جو كنان در پس اشتر مى‌رفت به سه تن رسيد از آنان جوياى شتر خود شد. يكى پرسيد يك چشم شتر تو كور بود؟ گفت آرى. ديگرى پرسيد يك تاى بارى كه بر پشت داشت شيره بود و تاى ديگر سركه؟ گفت آرى. سومى گفت زنى حامله بر پشت شتر بود؟ گفت آرى. گفتند ما شتر تو را نديده‌ايم. مرد گريبان آنان را گرفت كه شما همه نشانى شتر مرا مى‌دهيد آن گاه مى‌گوييد آن را نديده‌ايم؟ سرانجام، كارشان به محضر قاضى افتاد. آن سه تن گفتند ما به فراست اين نشانه‌ها را دريافتيم يكى گفت بر روى زمين اثر پنجه زنى را ديدم دانستم آن‌