شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٥٥٢ - قصه منافقان و مسجد ضرار ساختن ايشان

مُحسِنى: احسان كردن، دل جويى.

اقدام: جمع قدم: گام.

مسجد روز گل ...: نمايندگان منافقان مى‌گفتند اين مسجد را ساخته‌ايم تا نماز گزاران در روزهاى بارانى آن را پناهگاه كنند و بيماران در آن جا آسايش كنند و غريبان آن را خانه آسايش گيرند.

فراوان گردد اين ...: تا با تشريف فرمايى تو بدين مسجد، ديگران تشويق شوند و چنين جاهايى بسازند.

شعار دين: مقصود بانگ اذان است و گرد آمدن مسلمانان براى جماعت.

مُرّ: در لغت به معنى تلخ است، و «كار مر» در اين بيت استعارت از كار دشوار است كه با گرد هم آمدن مسلمانان و جمعيت كردن، سختيهاى كار آنان آسان مى‌شود.

تَزكيه كردن: پاكيزه ساختن، كه آن از صفتهاى رسول ٦ است‌ «يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ.» (جمعه، ٢) تعريف دادن: شناساندن. كنايت از حرمت نهادن پيش چشم ديگران.

ب ٢٨٣٣- ٢٨٢٥ نفر: گروه، جمع.

تُون: گلخن.

سبزه تون: سبزه‌اى كه بر پارگين يا گلخن رويد، و اين تعبير مأخوذ است از حديث شريف‌