شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٤٢١ - وحى كردن حق تعالى به موسى

وحى كردن حق تعالى به موسى ٧ كه چرا به عيادت من نيامدى‌

خذ اين داستان را مرحوم فروزانفر از طريق عامه در مآخذ قصص و تمثيلات مثنوى (ص ٦٧) آورده است. همچنين از طريق شيعه روايتى از امام موسى بن جعفر (ع) از رسول خدا ٦ نقل است كه فرمود: «خداى عز و جل روز رستاخيز بنده‌اى از بندگان خود را سرزنش مى‌كند و بدو مى‌گويد: بنده من، هنگامى كه بيمار بودم، چه تو را از بيمار پرسى من باز داشت؟ بنده مى‌گويد: پاكا، پاكا كه تويى! تو پروردگار بندگانى! نه رنجور شوى و نه بيمار! پروردگار گويد: برادر مؤمن تو بيمار شد او را نپرسيدى. به عزّت و جلالم سوگند اگر به پرسش حال او مى‌رفتى مرا نزد او مى‌يافتى. آن گاه نيازهاى تو را عهده‌دار مى‌شدم و برايت انجام مى‌دادم و اين از كرامت بنده مؤمن من است.» (سفينة البحار، ج ٢، ص ٥٣٤- ٥٣٥) و در هر دو طريق روايت، نامى از موسى (ع) به ميان نيامده بلكه اين گفت و گو ميان خدا و بنده اوست در قيامت.

[١] در حاشيه نسخه اساس: بَرذ