شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٥٧٠ - امتحان هر چيزى تا ظاهر شود خير و شرى كه در وى است

آن بهاران لطفِ شحنه كبرياست‌

و آن خزان تهديد و تخويف خداست‌

و آن زمستان چار ميخ معنوى‌

تا تو اى دزدِ خفى ظاهر شوى‌

پس مجاهد را زمانى بسطِ دل‌

يك زمانى قبض و دَرد و غشّ و غل‌

ز آن كه اين آب و گلى كابدانِ ماست‌

مُنكِر و دزدِ ضياى جانهاست‌

حق تعالى گرم و سرد و رنج و درد

بر تن ما مى‌نهد اى شير مرد

خوف و جوع و نقصِ اموال و بدن‌

جمله بهر نقدِ جان ظاهر شدن‌

اين وعيد و وعده‌ها انگيخته است‌

بهر اين نيك و بدى كآميخته است‌

چون كه حقّ و باطلى آميختند

نقد و قلب اندر حرمدان ريختند

پس محك مى‌بايدش بگزيده‌اى‌

در حقايق امتحانها ديده‌اى‌

تا شود فاروقِ اين تزويرها

تا بود دستورِ اين تدبيرها

شير دِه اى مادر موسى و را

و اندر آب افكن مينديش از بلا

هر كه در روز الست آن شير خورد

همچو موسى شير را تمييز كرد

گر تو بر تمييز طفلت مولَعى‌

اين زمان يا امَّ مُوسى ارضعِى‌

تا ببيند طعمِ شيرِ مادرش‌

تا فرو نايد به دايه بَد سرش‌