شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٤٠٢ - گفتن موسى

نكوهشى است از زبان موسى (ع) نادانان را كه به سخن مردان حق وقعى نمى‌نهند و در پى هر بانگى مى‌دوند. امير مؤمنان در باره چنين مردمان فرمايد: «فرومايگانى رونده به چپ و راست كه در هم آميزند و پى هر بانگى را گيرند و با هر باد به سويى خيزند. نه از روشنى دانش فروغى يافتند و نه به سوى پناهگاهى استوار شتافتند.» (نهج البلاغه، كلمات قصار: ١٤٧)

ب ٢٠٤٧- ٢٠٤٤ باطلان: جمع باطل (اراده موصوف از صفت): كسى كه راه حق را واگذارده است.

ربودن: جذب كردن، به سوى خود متمايل ساختن.

عاطل: بى‌كاره، كه در پى چيزى باشد كه سودى ندهد.

هر جنسى ربايد جنس خود: مثلى است معروف «الجِنسُ إلَى الجِنسِ يَمِيلُ.»

٢٩٠٠/ ٦ از گرگى وارهيدن: خوى بد را واگذاردن، خوى آدمى گرفتن.

طبيعت مردم نادان و پيروان باطل، چنان است كه در پى باطلان و نادانان روند، جز كه عنايت حق شامل آنان گردد و با نَفَسِ مردى الهى طبيعتشان دگرگونى يابد. چنان كه:

(سعدى)