تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٩١ - خطبه آن حضرت كه معروف بوسيله است

او را در ربايد و اگر نعمتى تازه كند عزت او را بگيرد و اگر مالى يابد گمراهيش بسركشى كشد، و اگر ندارى او را بگزد ملالش بكار گيرد و اگر مصيبتى بوى رسد بى‌تابى او را رسوا كند و اگر گرسنگى كشد ناتوانى او را از پاى در آورد و اگر پر سير خورد شكم پرى او را بفشارد پس هر كوتاهى و كمى باو زيان رساند و هر افراط و گذشت از حد هم مفسده بار براى او است.

(١) أيا مردم- هر كه كندى كرد خوار شد و هر كه بخشش نمود آقا شد و هر كه فراوان داشت سرور گرديد و هر كه پر حلم ورزيد شرافتمند شد و هر كه در ذات خدا انديشيد زنديق گرديد و هر كه چيزى را پر اظهار كرد بدان معروف شود و هر كه پر شوخى كرد سبك گردد و هر كه پر خنديد هيبتش برود، آبروى خانوادگى كسى كه ادب و پرورش ندارد تباه گردد، راستى بهترين كار نگهداشتن آبرو است بمصرف مال، كسى كه با نادان همنشين گردد خردمند نيست هر كه با نادان نشيند آماده قيل و قال و جنجال باشد، از مرگ رها نشود توانگرى براى ثروتش و نه فقيرى براى نداريش.

أيا مردم- براستى براى دلها گواهانى است نفوس زنده براى تيز هوشى و پندپذيرى از روش تقصيركاران در اين دو بخود اعلام خطر كنند و بر حذر باشند، دلها خاطره‌هاى هوا بسيار دارند ولى خردهايند كه باز دارند و غدقن- سازند، در هر آزمايشى دانش تازه‌ايست، عبرت‌گيرى براه درست ميرساند براى ادب تو همين بس كه بدى ديگرى را ملاحظه كنى، بگردن تو براى برادر مؤمنت ميباشد همان حقى كه تو را بر او است، هر كه برأى خود بى‌نياز و مستبد شد در خطر افتد.

تدبير پيش از. اقدام تو را از پشيمانى در امان دارد، هر كه وجوه و علت نظرهاى مختلف را برآورد كند مواقع خطا را بشناسد، هر كه از سخن زيادى خوددار است خردها رأى او را عادل دانند، هر كه‌