تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١١٦ - (آدابى كه باصحابش آموخت) (و آنها چهار صد بابست براى دين و دنيا)

هنگام خفتن چنين گويد از دزد غارتگر و از زير آوار ماندن مصون گردد و فرشته‌ها برايش آمرزش جويند تا بيدار شود.

(١) هر گاه كسى در بستر كه رفت سوره‌ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ بخواند خدا بدو پنجاه هزار فرشته بگمارد تا شب را او را پاسبانى كنند، هر گاه يكى از شما بخوابد پهلو ننهد بر زمين تا بخواند دعاى متن بالا را كه ترجمه‌اش اينست: خودم و اهلم و زنم و مالم و فرزندم و سرانجام كارم و آنچه خدايم داده است و پروردگارم داده و روزيم كرده پناه دهم بعزت خدا و عظمت خدا و جبروت خدا و سلطان خدا و رحمت خدا و رافة خدا و آمرزش خدا و قوة خدا و قدرت خدا و بلا اله الا اللَّه و اركان خدا و صنع خدا و جمع خدا و رسول خدا ٦ و بقدرتش بر آنچه خواهد از شر زهرداران و نيش زنان كشنده و از شر جن و انس و از شر آنچه در زمين آفريده و از آن برآيد و از شر آنچه از آسمان فرود شود و آنچه بدان بالا رود و از شر هر جانورى كه مهارش بدست تو است زيرا خداوند من بر راه راست است و او بر هر چيزى توانا است نيست حول و قوه‌اى مگر بخدا، زيرا رسول خدا ٦ هميشه حسن و حسين را با اين ذكر (تعويذ) بيمه ميكرد و رسول خدا ٦ ما را بدان دستور داده، ما خزانه داران دين خدائيم و ما چراغهاى دانشيم، هر گاه از ما رهبرى درگذرد رهبرى ديگر عيان گردد، گمراه نيست كسى كه ما را پيروى كند، و رهبردار نيست كسى كه منكر ما شود و نجات ندارد آنكه بر ضرر ما يارى كند دشمن ما را، و يارى نشود كسى كه ما را وانهد پس از ما در نگذريد و ما را وامنهيد بطمع كالاى دنياى فانيه، راستش اينست كه هر كه دنيا را بر ما برگزيند افسوسش در قيامت بزرگ باشد و اين معنى قول خدا است (٥٦- الزمر) اينست كه بگويد كسى وا دريغا بر آنچه تقصير كردم‌