تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٩٩ - (آدابى كه باصحابش آموخت) (و آنها چهار صد بابست براى دين و دنيا)

دارد نيست مگر هم اينكه رسول خدا هنگام مرگ بر سر بستر او آيد و آنچه نزد خدا است بهتر و پاينده‌تر است و بخدا كه مژده‌اش آيد و چشمش روشن شود و لقاء خدا را دوست بدارد، و همكيشان ناتوان خود را زبون مشماريد زيرا هر كه مؤمن را زبون شمارد خدايش زبون شمارد و روز قيامت ميان آنها جمع نسازد مگر اينكه توبه كند. نبايد مردى زحمت درخواست ببرادر خود دهد در صورتى كه بداند نيازى باو دارد، از هم ديدن كند و با هم مهربان باشيد و بهم بخشش كنيد و چون منافقى نباشيد كه بگويد آنچه را نكند، زناشوئى كنيد زيرا رسول خدا ٦ فرمود: هر كه خواهد بروش من باشد بايد زناشوئى كند زيرا زناشوئى سنت منست، فرزند خواهيد كه من روز قيامت بوسيله شما با امتهاى ديگر رقابت دارم، بفرزند خود شير زن زناكار و ديوانه ندهيد كه شير واگير دارد، بر كنار باشيد از خوردن گوشت پرنده‌اى كه سنگدان و سيخك پا و چينه‌دان ندارد، بپرهيزيد از خوردن گوشت درنده‌هاى نيشدار و پرنده‌هاى با چنگال سپرز را نخوريد كه از خون فاسد است، سياه مپوشيد كه جامه فرعونست، از غده‌هاى گوشت كناره كنيد كه رك خوره را تحريك كنند، در دين قياس نكنيد كه قياس بردار نيست و مردمى آيند كه در دين قياس بكار برند و آنان دشمنان دينند و نخست كسى كه قياس كرد ابليس بود. كفش نوك‌دار مپوشيد كه كفش فرعونست و او نخست كس است كه كفش نوك‌دار پوشيد با ميخوران مخالفت كنيد، خرما بخوريد كه درمان دردها است.

(١) پيرو گفته رسول خدا ٦ باشيد كه فرمود: هر كه يك در گدائى بروى خود گشايد خداوند يك در فقر بر او گشايد، بسيار استغفار كنيد كه روزى‌آور است، هر چه توانيد كار خير ذخيره كنيد كه‌