تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٩ - آنچه در مختصر اين معانى از آن حضرت روايت شده است

(١) ٣٧- فرمود: چهارند كه در هر كه باشند در نور اعظم خدا است آنكه عصمت كارش شهادت بيگانگى خدا و رسالت من است و آنكه چون مصيبتى بدو رسد گويد إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌ و آنكه چون خوبى باو رسد گويد الحمد للَّه و آنكه چون بخطا افتد گويد استغفر اللَّه و اتوب اليه.

(٢) ٣٨- فرمود: بهر كه چهار چيز دادند از چهار ديگرش دريغ نكنند هر كه آمرزش‌جوئى داده شد از آمرزش دريغ نشود، و بهر كه شكر داده شد از فزونى نعمت دريغ نشود، و بهر كه توبه داده شد از پذيرش دريغ نشود، و بهر كه دعا داده شد از اجابت دريغ نشود.

(٣) ٣٩- فرمود: دانش گنجينه‌ها است و كليدهايش پرسش است بپرسيد خدايتان رحمت كناد زيرا چهار كس أجر و مزد دارند، پرسش كن و سخنگو و شنونده و دوستدارشان.

(٤) ٤٠- فرمود: از دانشمندان بپرسيد و با حكماء مخاطبه كنيد و با فقراء همنشين شويد.

(٥) ٤١- فرمود: فضل علم نزد من از فضل عبادت محبوبتر است، و برترين دين شما ورع است.

(٦) ٤٢- فرمود: هر كه ندانسته بمردم فتوى دهد فرشته‌هاى آسمان و زمين لعنتش كنند.

(٧) ٤٣- فرمود: راستى بلاى بزرگتر را پاداش بزرگتريست هر گاه خدا بنده‌اى را دوست دارد بلايش دهد هر كه از دل خشنود است نزد خدا خشنودى دارد و هر كه خشمگين است از آتش خشم است.

(٨) ٤٤- مردى نزد آن حضرت ٦ آمد و گفت يا رسول اللَّه مرا اندرز ده فرمود: هيچ بخدا شرك ميار و اگر چه بآتش بسوزى و اگر چه شكنجه شوى مگر اينكه دلت از ايمان آرام و آسوده باشد، پدر و