تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣١٤ - سفارش آن حضرت بعبد اللَّه بن جندب

كند و برآورنده حاجتش چون كسى است كه روز بدر در راه خدا بخون غلطيده، و خدا هيچ مردمى را عذاب نكرده مگر هنگام بى‌اعتنائى بحقوق فقراء خودشان.

(١) اى پسر جندب بگروه شيعه ما برسان و بآنها بگو بهر راهى مرويد بخدا بولايت ما نتوان رسيد جز با ورع و اجتهاد در دنيا، و برابرى و مواسات با برادران بخاطر خدا، كسى كه بمردم ستم كند شيعه ما نيست.

اى پسر جندب همانا شيعه ما بچند خصلت شناخته شوند، بسخاوت و بخشش ببرادران، و بنماز پنجاه ركعت در شبانه روز، شيعه ما چون سگ زوزه نكشند، و چون كلاغ طمع نورزند، و با دشمن ما مجاورت نكنند، و گدائى از دشمن ما نكنند اگر چه از گرسنگى بميرند، شيعه ما مارماهى نخورند، و بر روى موزه مسح نكشند، و نماز را اول ظهر بخوانند، و مست‌كننده ننوشند. گفتم قربانت آنها را كجا بجويم؟ فرمود: بر سر كوهها و كنار شهرها، و چون بشهرى در آئى بپرس از كسى كه مجاورت اهل آن را ندارد، و با او مجاورت نكنند همان مؤمن است چنانچه خدا فرموده است (١٩- يس) آمد از دورترين محل شهر مرديكه شتاب ميكرد بخدا كه او همان حبيب نجار تنها بود.

اى پسر جندب همه گناهان آمرزيده شود جز نارضايتى همكيشانت، و همه نيكوئيها مورد قبول است مگر آنها كه ريائى باشد.

اى پسر جندب براى خدا دوست بدار و بعروة الوثقى بچسب، و بهدايت خود را نگهدار تا عملت‌