تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣١٢ - سفارش آن حضرت بعبد اللَّه بن جندب

خدا رحمت كند مردمى را كه چراغ و نوربخش بودند با كردار خود بطرف ما دعوت كردند، و با نهايت طاقت خود، اينان چون كسانى نيند كه رازهاى ما را فاش كنند.

(١) اى پسر جندب همانا مؤمنان كسانيند كه از خدا بترسند و بهراسند كه از راه حق بدر بروند، و هر گاه بياد خدا و نعمتهايش افتند بترسند و نگران شوند، و هر گاه آيات خدا بر آنها خوانده شود ايمانشان بيفزايد بخاطر اظهار نفوذ قدرت او، و بر پروردگارشان توكل كنند.

اى پسر جندب ديريست كه نادانى آبادان شده و بنيادش نيرومند گشته، تا دين خدا را ببازى گرفتند، و آنكه بخدا تقرب جويد از آنان بنظر خودش جز او را خواهد، آنانند ستمكاران.

اى زاده جندب اگر شيعه ما درست بودند فرشته‌ها با آنها دست ميدادند و ابر بر سرشان سايه مى‌انداخت و در روز هم مى‌درخشيدند و از فراسر و زير پاى خود روزى ميگرفتند و از خدا هر چه ميخواستند بآنها ميداد.

اى پسر جندب در گنهكاران اهل دعوت خود بد مگو و از خدا بخواهيد كه بآنها توفيق دهد و توبه كردن آنان را خواهش كنيد، هر كه ما را خواهد و دوست ما باشد و دوستى با دشمن ما نكند و آنچه داند بگويد و از آنچه نداند و بر او مشكل باشد دم بندد در بهشت باشد.

اى پسر جندب آنكه بر كردارش توكل دارد هلاك است و آنكه بر گناهان دلير است و برحمت خدا اميدوار است نجات ندارد. گفتم پس چه كس نجات يابد؟ فرمود: آنها كه ميان بيم و اميدند تا گويا دلشان در منقار پرنده است از شوق بثواب و بيم از عقاب.